We zijn lekker bezig… nog steeds aan het verven aan de altan (bijna klaar), de moerasplanten in de vijver gezet en de bijen gecontroleerd. En met alles gaat het helemaal de goede kant op.

Het huis ligt op schema. Het plan was om tijdens de vakantie het huis zelf te schilderen en dat betekent dat we nog twee weken voor de altan hebben. En die is bijna klaar. Van het weekend wordt het minder warm… dus dat klusje komt wel af. Dan zal ik wat foto’s plaatsen.

Gisteravond zijn de moerasplanten gekomen en die staan nu ook in de vijver. Ziet er nu nog niet heel geweldig uit, het is een beetje klein nog, maar hopenlijk komt dat goed. In ieder geval heeft Kermit zich definitief gevestigd onder de stok voor de libelles.

En dan de bijen. Wij wilden graag bijen voor het bestuiven van de planten. In principe is, wat ze aan honing produceren, hun eigen wintervoedsel. Als dat zo is dan zijn ze aardig voorbereid op een crisis. Er zit minstens 30 kilo in de korf en beide lades zitten tjokvol met eitjes en jongen. Dus lade 3 er vandaag bovenop gezet. Waarschijnlijk steken we een klein beetje honing voor eigen gebruik.

Wat ik bijzonder is dat het werkt je niet met de kolonie zelf te bemoeien. Traditionele imkers vervangen jaarlijks de koningin. Onze Maxima is nu 3 jaar oud en volgens onze kolonie zelf toe aan vervanging. Waar normaal gesproken de korf meerdere koninginnen kweekt, zit er bij ons een koningin aan te komen. Nu zijn er twee mogelijkheden. 1. De koningin gaat met de helft van de club zwermen. Of 2. De koningin wordt uit de korf gewerkt. Ik hoop dat ik met het plaatsen van de 3e lade dit zwermen heb kunnen voorkomen. Ik ben er nog niet echt aan toe om ze uit een boom te gaan plukken.

De eerste bewoner is in de vijver getrokken! Vanaf nu maakt het helemaal niet meer uit of de vijver mooi is of niet. Hij (of zij of het) doet waar die voor gemaakt is…. mångfald i trädgården. Meer natuur in de tuin. En dat het gelijk een kikker is… die zie je hier niet zo gek vaak.

Er zijn ook vogels, kwikstaartjes, die regelmatig langskomen om te drinken en wat muggetjes weg te knabbelen.

Helemaal leuk en het harde werken meer dan waard!

Vandaagis het midsommar in Zweden. Een van de hoogtepunten voor veel mensen. Eten, zuipen, paaldansen, je wilt het allemaal liever niet zien. Aan ons gaat de lol in ieder geval volledig voorbij. Het hangt vast aan tradities en rituelen en dat is waarschijnlijk leuk wanneer je erin bent opgegroeid. Even een voorbeeldje: ons dorp is het enige gehucht in het land dat kransen van waterbestendig crêpepapier maakt. (En daar zijn ze trots op). Er worden elk jaar 17 kransen opgehangen. Dat is het aantal kinderen dat hier woonde toen men aan het midzomeren is geslagen. Het werkelijke aantal kinderen in het dorp is precies 0. En dat staat dan weergelijk aan het aantal kransen waaraan wij hebben meegewerkt.

En ik jok een beetje over dat het alleen maar tradities zijn. De eigenaar van de lokale supermarkt, fitness en benzinepomp heeft een treintje gekocht (zo een die je in toeristische oorden ook wel tegenkomt). En vandaag haalde en bracht het treintje de mensen uit het volgend dorp. Wat een lol!

Wij zijn echter gewoon verder gegaan met de vijver en het verven van het huis. En dat is best hard werken omdat het nog steeds redelijk tot zeer warm is. De vijver zelf is bijna klaar; het water zit op het niveau wat we het hebben willen, de eerste plantjes staan erin en de volgende lading is besteld. Vanavond de kaatste lading kiezelstenen uit de rivier gevist. Nu wordt het zaak om het moeras er omheen te gaan aanleggen… wordt nog wel even een dingetje omdat we best een aardige hoogte moeten overbruggen.

Volgende week wat meer foto’s van de veranda als dieaf is. (Wordt erg mooi vind ik persoonlijk).

Vandaag begonnen aan een klus waar (ik in ieder geval) tegenop wordt gezien: het schilderen van het huis. Lang getwijfeld over de combinatie van kleuren waarbij we steeds heen en weer gingen van geel naar groen. Toen er van de winter visite was werd geel geadviseerd. En dat is het geworden.

We nemen de hele zomer de tijd om het huis opnieuw in de verf te zetten met de kleuren rood, geel en grijs.

Ook het nieuwe kippenhok is gearriveerd en wordt in elkaar geschroefd. Daarna krijgt het dezelfde kleuren als het huis en kunnen we de dames weer verhuizen…

In principe wordt het alleen een nachthok en kunnen ze overdag gaan scharrelen.

Het zweeds woord zelf is wel grappig, ” en wärmebölje”; een warmtebult. En daar zitten we dan op dit moment ook middenin. De teller tikt dagelijks ruim 28 graden aan en dat voelt als heet. Te heet eigenlijk om tussen 11 en 20 buiten te zijn. Op deze hoogte wordt het niet echt meer donker nu en dus blijft het tot diep in de nacht warm.

Het heeft een paar nadelen: muggen en knoetjes, van de bessenstruiken en fruitbomen drogen de blaadjes op een vallen eraf, Boris is niet vooruit te branden en zo’n we bijna door het regenwater heen (voor de kas).

Maar het heeft ook voordelen: zomerkoninkjes uit Zweden. En dus moest er iets gebakken worden….

Het blijft warm de komende weken, misschien zelfs maanden. “Ze” hebben het er over dat er regen in de maak is. Maar waar dan?

We zijn weer aan een nieuw project begonnen en dat is de aanleg van een natuurvijver(tje) van 4,5 x 7,5m. Omdat het op een heuveltje ligt moesten we her en der wat bijknutselen om alles horizontaal te krijgen.

De bedoeling is dat vooral vogels en insecten er gebruik van gaan maken. Het idee hebben we geleend van YouTube en we hebben het alleen wat dieper gemaakt zodat de kikkers diep genoeg kunnen duiken in de winter (en dus niet doodvriezen). Folie is besteld en bijna onderweg, planten bestellen we vanmiddag, de takken en kiezelstenen gaan we een dezer dagen oppakken bij de rivier.

We houden jullie op de hoogte.

Een update van de kippenoorlog. De 3 oudjes zitten apart in een in elkaar geknutseld hok. Ze zijn er nog niet heel content mee dus we hebben nog maar niet verteld dat ze over 2 weken weer moeten verhuizen. De nieuwe groep is een stuk rustiger geworden dus die kunnen we proberen wat tammer te krijgen zodat ze later ook kunnen gaan scharrelen in de tuin.

Ik geef het toe, ik ben een trut. Doordat een aantal mensen aan het verhuizen zijn geslagen is ons kippenbestand uitgebreid. Eerst kwamen er 3 bij (1 daarvan is dood, 2 zijn verdwaald en nooit meer teruggekomen). Afgelopen zaterdag heeft een collega van John hun 5 kippen en een haan afgegeven. En sinds die tijd is er stront aan de knikker. Het botert niet in ons nieuwe samengestelde gezin.

De haan is zeer overheersend en onze 3 oudere dames zijn als de dood voor hem. Ze komen hun hok niet meer uit een zitten al 3 dagen binnen. Erger nog… de “twee zwartjes” zitten in een hoekje in hun eigen vuil stil te wezen. Dat ziet er zo zielig uit!!! Daar moest en oplossing voor komen. En die kwam al gauw.

Morgen gaan we een noodoplossing maken. We halen de drie kippen weg bij de rest en knutselen een hok in elkaar bij de schuur. Daar moeten ze dan blijven tot hun nieuwe hok (over 2 weken) komt en kunnen ze daar opnieuw wennen. Het voordeel voor deze oudjes is dat ze vrij los kunnen lopen en in de winter mogen ze met hok en al de kas in. Weg schuldgevoel (bijna dan).

Een scheiding van tafel en bed.