Ze zijn er…. het werd tijd!

Gisteren kwam eindelijk het lang verwachte telefoontje; de bijen waren klaar om afgehaald te worden. Dat gebeurt bij voorkeur zeer laat op de avond, of erg vroeg op de morgen. We kwamen tot het compromis 22.00 uur. Wat blijkt? Familie is nog niet zo groot en heeft wat weinig te eten. De koningin is wel hard aan het werk. Dat betekent bijvoeren en met rust laten. Het voordeel was dat ik Sek 500 korting heb gekregen.

’s Avonds laat de dames en heren ingepakt en heel voorzichtig naar huis gereden. Daar op de plek van bestemming gezet. Dit verliep eigenlijk geweldig, niet een bij die ontsnapte.

Bij thuiskomst op de plek van bestemming gezet, extra honing gegeven en (tegen het advies in) de schuifjes op een kiertje gezet zodat ze de volgende dag vroeg naar bijen zouden kunnen.

Voor de opening een glasplaat gezet zodat de bijen bij het wegvliegen direct zouden weten dat er wat was veranderd.

Vanaf vanochtend wordt er door de tuin gevlogen en het lijkt inderdaad geen groot gezin te zijn.

Tot nu toe voegen ze precies de richting op die we willen een niet in de richting van de vakantiehuizen.

Nu een weekje met rust laten en dan voor de eerste keer controleren hoe het echt met ze gaat.

Ik ben er erg gelukkig mee en ik hoop dat de bijen dat ook worden met ons.

Vakantie is op

Vandaag zijn we terug gekomen van vakantie in eigen land. Gek om dat te schrijven omdat ons land toch nog steeds wel Nederland is. We zijn in Värmland geweest op 2 plekken en hebben veel gewandeld. Voor Boris een nieuwe ervaring om constant op pad te zijn. Wandelen ging erg goed. Is wel steeds erg moe daarna. Wat ook opvalt hoe bang en onzeker hij is. Dit verbergt hij door een grote mond op te zetten. En omdat het niet en heel klein hondje is, maakt dit nogal indruk. Duidelijk getraumatiseerd zullen we maar zeggen.

Het weer tijdens de vakantie is lekker geweest. 1 keer even in de regen gelpen, voor de rest “kortebroekenweer”.

Bij deze wat impressies

Hjortron = alleen in Scandinavië voorkomende vrucht met een aparte smaak

Op vakantie in tekenland

Afgelopen zaterdag zijn we richting Värmland gereden. Dit jaar vonden we dat we nog niet teveel moesten gaan reizen, dus zijn we een provincie naar het zuiden opgeschoven. Veel aan de wandel weer. Doordat het hier heuvelachtig is betekent dit continu komen en dalen.

Het is erg mooi hier. Deze week in het zuiden, bij Arvika de boel aan het bekijken.

Het barst hier wel van het ongedierte. Als eerste gekgeprikt door de muggen. En vandaag zeker 50 teken van Boris af geplukt (en twee bij mezelf). Wel triest voor hem want er zitten er zo’n stuk of tien die zich hebben vastgebeten op een gevoelige plek… en die mogen we niet weghalen. Vreemde ervaring want onze vorige honden hadden werkelijk nooit teken. Dus vandaag wat eerder zijn pipet gegeven en morgen een tekentangetje kopen.

Maar los hiervan…

Ton ter Linden is er niets bij

We hebben dit jaar vroeg vakantie. De eerste vakantieperiode begint rond “midsommar”. Dat is aanstaande vrijdag. Bij de zomervakantie wordt ervan uit gegaan dat je vier weken vrij neemt. Hierdoor is de zomer opgedeeld in vroeg een laat. De afgelopen dagen heeft het veel geregend. Het is ook fris geweest. Vandaag de eerste dag droog en tegen de 20 graden… dus wandelen en bbq-en.

Terwijl we zo lekker buiten zaten viel het op hoe mooi de border eigenlijk aan het worden is. En op een of andere manier lijkt het ook op goed gepland geheel. Het is begonnen als de gele border, maar nu staan er vooral paarse dingen in bloei. Het gele moet nog komen. En eigenlijk is het zoals die nu is al fantastisch mooi.

Zaterdag gaan we “op vakantie”. Värmland deze keer. Een provincie richting het zuiden. Twee weken, twee huisjes, één wandelboekje. Duimen voor leuke weer.

Voorbereiden op afscheid

Nog twee dagen naar mijn werk en dan neem ik afscheid van de psychiatrie. Met meerdere mensen heb ik het wel eens gehad over mijn onvrede met de zweedse psychiatrie. Dat het vooral de dokter is die bepaalt en dat die niet veel verder komt dan pilletjes voorschrijven. “Patiënt centraal” hebben ze nog nooit van gehoord laat staan “op eigen kracht” Dus na 4 jaar proberen was het klaar, over en uit.

Kantoortje is bijna leeggeruimd, nog een paar patiënten te woord staan en dan met vakantie.

Gek genoeg voelt het voor een deel als een bevrijding. Ik ga straks aan een interessante nieuwe baan beginnen. Per 01.08 ga ik aan de slag als verksamhetsutvecklare, een soort van kwaliteitsmanager zeg maar. Op een “grote” chirurgische kliniek in Falun.

Maar afscheid moet met taart. Zwedenaren zijn gek op gebak… en wat is er nu Hollandser dan appeltaart gebakken onder strenge bewaking???

Oefenen voor midzomer

We zitten op een directe koers naar “midsommarafton”, midzomernacht. Het belangrijkste feest in Zweden. Het is het begin van 2 maanden zomervakantie waarin steeds een helft van het land vakantie heeft.

Vanwege covid nog een beetje voorzichtig en op kleine schaal, maar je moet mee in de stroom. En dat willen we ook. Vandaag zijn we uitgenodigd voor het ophijsen van de majstång in het dorp… maar dat gaan we niet doen.

Midzomer gaat over buiten zijn, eten, familie, dansen en dronken worden. Het eten kent vaste ingrediënten. Midzomer betekent aardbeien, rabarber, haring, nieuwe aardappelen en vlierbessensap. In verschillende combinaties.

Wij hebben vandaag alvast een beetje geoefend. Rabarberpaj met aardbeien.

Het eindresultaat…

Veel zweedser gaat het niet worden.

De afgelopen week is het hier warm geworden. Het heeft even geduurd, maar als het dan ook eenmaal zo ver is dan spuiten de planten de grond uit. Alles bloeit binnen een week. In deze border hadden we ook roze tulpen staan, maar die zijn al uitgebloeid. De afgelopen dagen veel in de tuin gewerkt om de boel aan de kant te krijgen. Over twee weken alweer vakantie….

En klaar is Kees

“Vi är jättenöjd”, hebben we de afgelopen dagen meerdere keren geroepen. Zowel de keukenspecialist (Balingslöv), als de vloer- en verfwinkel (Colorado) , en Christopher hebben een prachtige keuken voor ons geregeld en geplaatst. Vandaag is hij (bijna) af gekomen. Vrijdag nog even wat puntjes op de I.

De eettafel en stoelen komen ook binnenkort. Er komen wat plantjes en frutsels en we gaan nog wat logischer inrichten. Wij zijn er waanzinnig bij mee. Op naar het volgende project. Eerst een poosje bijsparen… dat dan weer wel.

En deze tafel en stoelen komen ervaan. Volgende week of zo.