Boven nul

De afgelopen dagen is het een beetje warmer geweest, zo rond het vriespunt. Vandaag is ook weer de laatste dag want de kou komt terug.

Door de hogere temperaturen is het ook gaan sneeuwen. En de sneeuw was ‘fluffig’ wat grote vlokken betekent. Volgens John heet dit “goede plaksneeuw voor een sneeuwpop”. Voor mij betekent het vooral dat hoe veel sneeuw je ook probeert weg te schuiven, het blijft overal aan vast zitten en het gaat maar door.

Bij elkaar ligt er minstens 50 cm en op sommige plekken 100.

Onze, zeer milieubewuste elektrische, sneeuwschuiver heeft in deze hoeveelheid geen behoefte en weigert diensten. En dus moet alles met de hand.

En ik houd me staande wanneer de buurman langsgaat, als een speer, met zijn zelfwerkende diesel sneeuwploeg. I werk in ieder geval niet mee aan de opwarming van de aarde. En dat er dank zij ons nog sneeuw kan vallen omdat we aarde niet opwarmen met ons geploeg. En dan kijk ik nog eens om me heen naar de berg die nog weg moet, een vraag me af…. wie is nu nog eens de slimste hier.

Lock down

Wanneer je dat niet doet, het slotje naar beneden, dan blijven de sneeuwschoenen niet goed zitten. Vandaag tijd voor een tweede poging. Dit keer met stokken en over een wandelpad.

Echt waanzinnig leuk om te doen dat wandelen met sneeuwschoenen. Slimme dingen ook… gaan makkelijk aan en uit, zijn stevig doch flexibel. Vanaf nu kunnen we op plekken komen die anders in de winter niet toegankelijk zijn. We liepen door een mooie omgeving in zo’n 30 cm sneeuw. Het lopen gaat relatief gemakkelijk. Het is een goede workout want je gaat er redelijk van zweten.

Mocht je ooit op visite komen in de winter, is dit eigenlijk wel verplichte kost.

Later op de dag nog even Rättvik in geweest en hier werd goed zichtbaar hoe de nieuwe coronawet functioneert. 1 persoon op iedere 10m2 mag de winkel in. Op het raam/deur van de winkel staat dan hoeveel mensen er binnen mochten zijn. Slim wel…

Maar ja, de apotheek werd ineens verboden terrein. Gelukkig is Zweden wereldkampioen online kopen, dus dan maar weer www op.

Een heel normale zaterdag.

7 uur ’s ochtends. Opstaan. Hond uit. Minus 18, dus warme kleren aan. Krant lezen via de app. Zowel Nederland als Zweden onder de loep nemen. Ontbijt met zelfgebakken brood. Hout voor de kachel naar binnen halen. Besluit nemen wel of geen boodschappen doen en waar… we doen het niet. Inmiddels minus 16 en de zon schijnt. Het wordt duidelijk al weer sneller licht. Sneeuwschoenen uitproberen. Dwars over de velden. De hond kan los. Hij verdwijnt achter een spoor en is onvindbaar. Zoeken. Roepen. Het wordt niet warmer vandaag. Wat te doen? Auto halen en zoeken? We gaan onderweg naar huis. En dan ineens… geblaf. Boris roept. Reageert op geluiden die wij maken en komt terug. Aan de lijn. Hij mag voorlopig niet meer los. Terug naar huis. Sneeuw schuiven. Kippenhok schoonmaken. Houtkachel aan. Tosti maken. De was draaien. Huis poetsen. En oh ja, de vogels moeten nog extra voer, en een appeltje voor de ree klaarleggen. Warme chocolademelk. En een boek in het zweeds om de taal bij te spijkeren. En dan is het “pas” 14.00.

3-koningen = een vrije dag

Vandaag is het drie koningen. In Zweden beter bekend als dertiende kerstdag. Het is hier een “rode dag” wat feestdag betekent.

Van de week zijn er bij ons sporen van wolven gevonden. We wisten al dat ze hier rondwandelen, maar nu dan ook bewijs. Het is als wolf niet erg slim om hier kans te komen want Furudal staat bekend om zijn wolvenhaters en de illegale jacht.

Vandaag is ook een koude dag. De maximum temperatuur was minus 14. Wij zijn naar natuurpark Ejheden gereden voor eigen sporenonderzoek.

Aub geen klachten over de kwaliteit van de foto’s. Ze zijn genomen bij min 17 en het was zo koud dat de telefoon er vanzelf mee ophield.

Zwederlands oud&nytt

Deze week is het vier jaar geleden dat we deze blog startte en aankondigden dat we zouden gaan emigreren. Toen wisten we helemaal niet goed wat we konden verwachten en wat er allemaal zou gaan gebeuren. Wat we wilden was meer in buitenlucht zijn, op een langzamer tempo leven en weer naar de “echte” winters van toen we kind waren. Vandaag kunnen we stellen dat de drie doelen zijn behaald, maar tegelijkertijd ook dat emigreren niet een enkele reis naar het paradijs betekent.

Wat we ook hebben geleerd is dat je jezelf steeds meeneemt en dat je ook weet hoe je aan te passen aan een nieuwe situatie. Maar sommige dingen blijven:

John bakt oliebollen en ik vind ze nog steeds niet lekker. Het blijft toch iets van een “lekkerbekkie met suiker”.

Bij ons is de winter nu echt aangekomen, later dan gebruikelijk. Nu is het echt onder nul en dat blijft waarschijnlijk zo tot april. Er ligt nu zo’n 10cm sneeuw en daar gaat nog wel meer bij komen.

De achtertuin

Namens ons allemaal een goed uiteinde en hopelijk wordt 2021 een beetje gezelliger en minder alleen voor alles en iedereen.

Heel furudals bruk bakt

Gelukkig voelen we ons weer goed. Covid doet wel wat met je gezondheid; we zijn nog steeds moe en relatief kortademig. Maar het wordt beter.

Kerst in afzondering gevierd. Gisteren gewandeld. Boris heeft voor het eerst een kilometer of 8 in de benen gekregen…. en ’s avonds gegourmet (als je dat zo schrijft tenminste). En vandaag dan aan “de bak”.

Omdat we in november niet naar Nederland konden hebben we een doos met lekkers laten komen. Vandaag hebben we de gevulde speculaas van koopmans gebakken.

Volgens de hond ruikt het in ieder geval lekker.

Bierbrouwerij engelenoosten

Vandaag de grote dag: kunnen we het of kunnen we het niet… bier maken. Een weekje uitgesteld vanwege, nou dat weet je wel, maar nu komt het ervan.

1. Het ziet mooi uit

2. Erg bitter

3. Alcoholpercentage lijkt goed… Beetje sterk

Proef gelukt, vanaf nu kunnen we voor de Belgische varianten en de tripples.

Laatste dag in quarantaine

Het is nu twee weken geleden dat John ziek werd en uiteindelijk positief werd getest op covid19. Het duurde 3 dagen voordat ook ik ziek werd en logischerwijs positief was. Dat werd samen opgehokt zitten voor een week. Vandaag is het mijn laatste dag.

Ik vind het wel een frustrerende ervaring. 10 maanden lang volgden we alle regels, bijna tot in het extreme, en dan toch besmet raken. Hoe? Is nog steeds een raadsel. Daarnaast is het geen fijne ziekte. Het lijkt veel op stevige griep, maar toch ook weer niet. Symptomen die niet goed bij elkaar passen of en andere volgorde hebben.

Voordeel van positief te zijn geweest (in Zweden?) is dat je een half jaar immuniteit krijgt.

Wij maken ons op voor een saaie kerst met zijn tweetjes, zoals het voor de meesten zal gaan dit jaar. Maar vannacht hebben wij en cadeautje gekregen vanuit de lucht… sneeuw.

Het is nog niet koud genoeg, maar met een beetje mazzel hebben we een witte kerst. Niet gemakkelijker, wel leuker.

Heb wat quarantainefoto’s gemaakt vanuit huis. Straks met Boris het bos in.

Vanuit de keuken
Keuken beeld 2
Logeerkamer
Logeerkamer 2
Huiskamer