Gaat het dan deze week gebeuren?

Tot nu toe is eigenlijk alles wat we dit jaar hebben geprobeerd met de kas mislukt. Het kasindekasindekas was uiteindelijk een waardeloos idee. Nu hebben we dus zo’n 30 emmertjes over. De planten die we in huis hadden hebben we in 2 groepen gekweekt zijn ook zo goed als verloren de eerste lading is doodgevroren en de tweede lading verbrand. Dus nu nieuwe zaadjes gekocht en hopen dat we het halen voor het eind van het seizoen. De krokussen die opkwamen zijn door de reeën opgevreten, de kippen leggen nog steeds geen eieren en de bijen zijn zo verwend als de pest en doen helemaal niks. Daarbij komt dat het nog steeds fris is buiten en het gortdroog is.

Maar het komt eraan… vanaf dinsdag gaat de temperatuur omhoog, richting de 20. Dan gaat ook de nachtvorst vermoedelijk verdwijnen en komt het allemaal goed. En we hebben genoeg gesmolten sneeuw gespaard.

Het gaat weer vriezen vannacht

Wel zijn we weer begonnen aan een nieuwe oplossing. Vorig jaar zijn alle kolen die we hadden geplant opgevreten door de rupsen van het koolwitje, dus dit jaar gaat er een “koolnet overheen”. Vandaag de basis hiervan gemaakt.

Zelfde model als de kas

Maar het is niet allemaal arremoe. Het is heerlijk om buiten bezig te zijn en trutten. En van de voordelen van furudal is dat het allemaal niet zulke tuinierders zijn… wat wij doen is al heel goed voor hier .

Zelfvoorzienend

Hebben we vandaag een nieuwe stap gezet in de richting van zelfvoorziening? Wie het weet mag het zeggen. Met kambucha maken gaat het de goede kant op. Het is nu twee keer gelukt en vandaag experiment 1 gestart: ofwel fruit geperst en gemoest en met een verhouding 1:4. In de voornamelijk gedonderd. De bedoeling is dat het nu een soort gezonde champagne gaat worden. We weten het over twee weken.

Met de zuurdesem liep het slechter af. Weken ging het goed met een keer in de twee weken verversen. Maar drie weken is duidelijk te veel… dan komt er schimmel op. Dus dat vandaag ook maar weer opnieuw gestart. Dit keer met het heilige voornemen er beter voor te zorgen.

De tuinexperimenten gaan minder goed. De kas-in-de-kas-in-de-kas is een hopeloze mislukking. Zaadjes komen of niet op, of verdrogen snel daarna. De planten die we voorkweekten in huis zijn erg slap en gaan misschien ook wel dood. Maar de redding is nabij…. donderdag begint de cursus “odla i Norrland”. Volgens de folder van we daar als leren in zowel planten als de natuur te verleiden beter te gaan groeien in een koud klimaat.

We gaan het meemaken….

Weet je wel wat ik zou willen zijn…

Vanmiddag begin gemaakt aan een nieuw project. Deze gaat wel even duren voor die klaar is… maar het begin is gemaakt.

We haddeen een tijd nagedacht wat we met de hal wilden gaan doen. Het moest licht, vrolijk en uitnodigend worden. Vanaf daar gingen we naar behang met bloemen en door naar “maar dat kunnen we zelf toch ook”.

Beiden vinden we de zweedse ouderwetse schoolplaten erg leuk, maar dat is reteduur, dus nu creëeren we ons eigen recept.

Als basis nemen we klassieke tekeningen die via een A4tje een structuur aangeeft. Hier komen tussendoor foto’s van bloemen te hangen. Uiteindelijk moeten we dan maar gaan zien hoe hysterisch we het willen hebben. Ik word er in ieder geval nu al bij van… kunnen we nu het hele jaar door “bloemen plukken”.

Lang mår han leva…

Eerste paasdag en john zijn verjaardagsfeestje. Vandaag 15+ graden met het vooruitzicht dat het de hele week zo blijft…. en zelfs nog warmer wordt. De nachtvorst gaat ook verdwijnen de komende dagen, dus we durven het aan: het is lente in Furudal.

In Zweden is de pasen 4 dagen lang. Dat betekent dat we wat tijd hebben voor wat klussen:

Nieuwe houtvoorraad voor de komende winter aangelegd. 6 kub. In principe voor 2 jaar, maar met de huidige energieprijzen.
Bijen controleren. Even leek het erop dat ze de winter niet hadden overleeft, maar toch. Het zijn er nog een paar honderd dus wie weet. Wel heel veel doden.
Vitamine D verzamelen.

De schurk

Tegenwoordig krijgen de konijnen en de reeën knäckebröd voorgeschoteld en af en toe wat wortels. Dit in de hoop dat ze van de fruitbomen af blijven. Elke ochtend zagen we wel voetafdrukken, maar nu is hij/zij (daar hebben ze in Zweden en mooi woord voor: hen) op heterdaad betrapt. In de schemering kwam hen langs, helaas voor hen was de bak nog leeg. Morgen weer.

Aprilletje zoet

Maar waarom moett het dan gelijk een centimeter of 30 zijn.

De lente was zo lekker in aantocht. Al een week of drie prachtig zonnig met overdag temperaturen boven nul. De sneeuw verdween langzaam en de energie kwam terug. Yes…. het zou weer zomer worden.

Een toen kwam code oranje. Wind. Sneeuw. De kou zou terugkomen. En blijven!

Het sneeuwde zo heftig dat ik gisteren niet met de auto van het erf af kwam. Sneeuwruimen moest ineens met de schep omdat de schuiver er niet meer doorheen kwam. En met pauzes tussendoor omdat het zo reteveel was.

Maar het zieligste vind ik het voor onze plantjes. Die hadden zo gehoopt dat ze gauw naar buiten mochten.

Nieuw experiment

Dit jaar gaat het gebeuren. Dit jaar krijgen we het zweedse klimaat in onze vingers (voordat het definitief is veranderd). Dus hebben we een experiment opgetuigd. Voorzaaien voor de groenten in de kas.

1. Half februari: traditioneel voorzaaien in de huiskamer. Tot nu toe zijn we daar niet zo tevreden over. Lange slungels, veel extra werk.

2. In de kas, half maart. Erop vertrouwend dat de zaadjes wijs genoeg zijn om te bepalen wanneer ze wakker worden.

3. In de kas, in de kas, in de kas. Zaadjes in de grond gestopt met drie lagen transparant plastic. Dat ziet er zo uit:

Nu maar wachten wat de winnaar wordt. In ieder geval komt er eten op tafel. Desnoods uit de supermarkt.

Jävla håre

De lente komt. Je begint het nu ook echt te voelen. Van binnenuit komen er allerlei kriebels om dingen te gaan doen. Van buitenaf merk je het aan de zon en de twitterende vogels. Vandaag werd het een graad of 8 en voor het eerst dit jaar konden we in de zon koffie drinken. Wat waanzinnig!!!

En als je dat dan zo lekker zit een kijkt naar alle planten die de winter hebben overleeft, valt je oog hierop…

Drie jaar lang verwennerij opgevreten door zo’n jävla håre. In het nederlands gezegd; kutkonijn. Onze trotse appelbomen. Zelf gekweekt uit pitjes. Twee winters binnen gestaan, twee zomers in een pot vertroeteld. En van de herfst eindelijk geplant. En dat beest (of de hele familie) hebben ze allemaal kapot gevreten. En het is niet alleen bij de appelboompjes gebleven.

En je hoort ons niet praten (gelukkig maar), maar het gaat over dingen als jachtvergunning, soep koken en de hond erop loslaten. Maar dat zal het allemaal wel niet worden. Een van de grote kanshebbers is alles inpakken in de herfst, een kleinere kans maakt “een hek er omheen. Maar de vermoedelijke winnaar is het tegen elkaar zeggen van …. “jij wou toch zo graag in het bos wonen”?

Twee keer bingo

Eerst de foto’s en dan een verhaal?

John liet mij deze twee foto’s zien vanavond. Het noorderlicht had ik gemist omdat ik net in slaap gevallen was. De vogels waren vandaag overdag en was ik op het werk.

Het gesprek hier thuis aan de keukentafel ging als volgt: “hier kijk.” “Wat mooi, heb je dat al gepost?” “Nee, ik plaats nooit meer iets.” “Stuur maar naar mij, dan doe ik het wel even.”

En zo zien jullie de foto’s toch nog en ik moet het verhaal maar even papagaaien. Over het noorderlicht valt inmiddels niet meer zoveel te zeggen. Het is mooi en prachtig, duurt kort en dus je moet er op tijd bij zijn. Over de vogels: Groenlingen, mannetje en vrouwtje die voor het eerst op het voer afkomen. Volgens John hebben ze daar een hele tijd gezeten, keurig steeds een zonnebloempitje oppeuzelen voor ze de volgende pakten. Maar geen ruimte overlatend voor alle andere vogels die dagelijks langskomen en dus nu home hebben.

Wat moett dat heerlijk geweest zijn om daar naar te kijken. Ach, mijn tijd komt nog wel.

En toen kwam de lente… bijna

Een van de verhalen die hier gaan is dat het na de vasaloppet (90 km langlaufen) lente wordt.  Nou… dat was vorige week,  dus kom maar op. 

We merken ook wel dat de lente er aan komt om ons heen.  Overdag temperaturen boven nul,  de vogels gaan veel vaker zingen en het is  ’s ochtends licht als we opstaan.  In het huis beginnen de tomaten en paprika’s te dansen en het hoofd staat op lente. En van de week ’s nachts en overvliegende kraanvogel.  Dus aan bijna alle voorwaarden is voldaan.

De neiging om veel buiten te zijn is er ook weer.  Vandaag dan maar met zijn vieren aan de grill in het bos.  Zo leuk! Worstjes, broodjes, snoep, hout en koffie in de tas en hop naar een grillhutje, voor een paar uurtjes ouwehoeren bij een fikkie. Leuker wordt het niet.