Dankzij twee dagen goed weer en de juiste spirit zijn we, vlak voor de lunch, klaar met uitplanten van alle plantjes.

Samen denken we dat we zo rond de 500 planten hun plek hebben gegeven. Voor de meesten is het de definitieve plek. Een aantal zal de winter niet overleven, en sommigen zullen niet tevreden zijn met waar ze staan. Jammer dan!

We hebben nog aardig wat grassen die we als basis kunnen gebruiken voor de aanplant van volgend jaar. Dat zal dan wel een kleinere ronde worden met meer nicheplanten en aanvulling van al het moois dat er nu staat.

Voor nu zijn we heel erg tevreden. En de kippen zijn ook blij, die kunnen nu weer los

We zijn weer lekker bezig. Begin mei van alles en nog wat aan planten, die wij mooi vinden en waar bijen blij van worden, gezaaid. En deze dagen zijn ze groot genoeg gegroeid om ze te kunnen planten. En daar zijn we nu al een paar dagen mee bezig.

We hebben zeker 200 planten uitgeplant. Het vreemde is dat je er weinig meer van terug ziet. Het lijkt wel alsof de aarde ze gewoon weer opslokt.

We hebben grotere groepen vaste planten aangeplant en daar tussendoor bieslook en akelei als verbinder. Ook verschillende soorten gras staan er tussen.

We zijn ruim over de helft van het karwei. De rest moet nog. Het wordt de komende dagen mooi weer, dus dat gaat wel lukken. Nu is het vooral opvullen van nog lege plekken.

Als dit klaar is dan worden waarschijnlijk de tulpen bezorgd die we hebben besteld. Kunnen ook direct de grond in.

En dan maar dromen deze winter dat het prima aangeslagen is en wij de hele zomer midden in een prachtige bloemenzee zitten.

Morgen arriveert “de visite” voor een fijn en gezellig verblijf. Eigenlijk altijd wanneer er mensen komen bakken we iets zweedserigs. Taart, koekjes, of wat dan ook. Zo ook vandaag. Kardemombullar. Het is wel een boel werk en duurt vrij lang voor ze de oven in kunnen. Maar als het goed gaat kunnen we straks wel 5 bollar pp weg te werken. (Dat zal wel niet, want wij kunnen ze natuurlijk nooit laten staan tot morgen).

Het is leuk dat er weer visite komt.  Dan komen er weer allerlei spannende dingen op het programma en gaan we weer op avontuur. Een paar dingetjes zijn, ook voor ons weer, nieuw.

Om er van de winter lekker warm bij te zitten hebben we en luft-vattenwärmepump aangeschaft. In het huis ligt  vloerverwarming en de pomp deed het nog.  Maar het gebruikte veel te veel energie.

Omdat het wel een heel fijne warmte is (nooit meer koude voeten) besloten we een nieuwe pomp te kopen. En we hebben dan ook maar gelijk de duurste genomen. Die wij nu krijgen kan tot -25 de lucht verwarmen. Daarna gaat het systeem alsnog over op gewone stroom.

Om de plek voor te bereiden moesten we een betonplaat aanleggen.

En als twee cementleken zijn we daar in volle overtuiging aan begonnen. We kunnen trots zijn: alle berekeningen klopten en het vloertje ligt bijna waterpas. Goed genoeg voor ons in ieder geval.

De pomp wordt ergens in augustus geïnstalleerd.

Vandaag aan de slag met de border achter in de tuin. Barstensvol met gras en onkruid. Dus flink aan de slag. Gelukkig hadden we de hulptroepen al klaar staan.

De dames kip hebben ons heel goed geholpen. Lekker spitten en de dikke regenwormen er tussen uit halen.

Onze kleine Boris was natuurlijk ook van de partij. Hij heeft alles goed bekeken en de kippen bewaakt. Af en toe komt meneer of mevrouw de vos nog wel eens langs. Vandaag in ieder geval niet.

Het eind resultaat is mooi. De nieuwe border gevuld met de oude planten en eigen kweek. Zoals verschillende soorten gras en vrouwenmantel. De kippen hebben goed geholpen maar toch even er iets omheen gezet zodat ze niet verder gaan met graven.

Maandag nieuw hout besteld voor de winter. Belangrijk dat dit op tijd gebeurt zodat het hout goed kan drogen voordat we het in oktober of november gaan gebruiken.

Wederom ook dit jaar laten leveren bij de buren. Onze oprit is niet geschikt voor een grote kiep vrachtwagen.  Al het hout hebben we  in onze mooie nieuwe schuur gelegd. 10 kubb berk en nog drie kubb hout over van vorig jaar.

We zullen er weer warmpjes bij zitten van de winter.

Vandaag, na drie jaar staan de beelden uit Zimbabwe weer buiten in de tuin.

Het blijft een mooi gezicht als de beelden op gaan in het groen van de tuin. We gaan er deze zomer mooi van genieten en in de winter komen ze gewoon weer binnen wonen.

Ondanks alle inzet van het afgelopen jaar (houtopslag verwijderen, slangenverschrikker, gras kort houden) lag zij wederom heerlijk te zonnen in onze tuin. Al twee dagen en op verschillende plekken.

Vorig jaar hadden we als laatste redmiddel en slangentang gekocht, maar toen die eenmaal in huis was, was ze nergens meer te zien.

Maar vandaag bood zich ineens een mogelijkheid. De slang laag rustig te zonnen en de tang deed zo’n werk. Hup de ton in en wegwezen.

We hebben haar zo’n vijf kilometer van huis weer vrij gelaten in de hoop dat ze de weg nooit terug vindt. Wel nog even gegoogled:

Als het een mannetje is dan zijn we klaar. Dan hebben we nu alleen maarruimte geschapen voor een nieuwe huisgenoot. Is het een vrouwtje dan is er een redelijke kans dat er nog meer in de buurt zitten.

Het advies is om alle rotzooi uit je tuin te halen (dus geen rommelhopen), het gras heel kort te maaien. Precies de dingen waar wij niet van houden. En andere tip was om niet te dicht bij een open plek in het bos te gaan wonen.

En dat is nu precies waarom we voor deze plek waren gevallen. Maar ach, lukt het een keer om een slang te vangen, dan lukt het een tweede keer ook wel.

Toen we gisteren uit het vliegtuig stappen werden we verrast door een onaangename koude wind. Een wind die door al je kleren heen waait. Niet fijn als je meer dan een uur buiten staat te wachten op je huurauto.

Dit zorgde als vanzelf voor het gesprek met de eigenaren van de woning. Het was al een paar dagen koud en winderig. In de bergen waren de skipistes weer geopend. “Maar”, beloofde ze,  “het zou vanaf nu elke dag een beetje beter worden”. En daar gokken we dan maar op.

En aan de gastvrouw merkten we direct dat we in het duurdere segment zaten,  want ze had de kachel aangezet.

We zitten hier onwijs mooi. Prachtig huis, eigen zwembad, midden op het eiland. De zon schijnt.  Eigenlijk een prima dag om te wandelen. En dat was toch al het plan.

De grote volksverhuizing is begonnen. Wat je allemaal niet te regelen hebt als je zonder hond op vakantie wilt. Eerst twee dagen rijden. Dan een nachtje met de boot. Nog eens zes uur rijden om bij de vriendelijke dames te komen en de hond af te leveren.  Boris gaat voor bijna 14 dagen bij hen logeren. Dat is voor de eerste keer, dus maar duimen dat het gaat. 

Daarna tuffen we door naar Delft voor een korte tel langs memorylane.

Zondag vliegen we naar zakynthos voor een beetje zon, zee, wandelen en hopenlijk lekkere ontspannende dagen. 

Daarna alles in omgekeerde volgorde, hond ophalen, naar Drenthe en nog wat bezoekjes afleggen en weer op huis aan… En dan gaat het het grote tuinseizoen weer van start.

Ik ben al moe van het alleen maar opschrijven wat er allemaal te gebeuren staat. Maar een ouzootje zal dat wel laten verwaaien.