Taart

Sinds we besloten hebben een nieuwe keuken aan te schaffen zijn we een soort bakfanaten geworden. Plotseling “moet” er elk weekend gebakken worden. Normale mensen zouden wachten tot ze die nieuwe keuken hadden. Wij dus niet. Dit is de derde zondag op rij dat we aan het gebak kunnen.

Over een paar minuten komt de aannemer de keuken opmeten waarna die definitief wordt besteld. Eind mei is de plaatsing en vanaf dat moment….

Bakken maar…

Mooie dromen

Gewoon wat beelden over hoe het kan zijn na een lange dag op je werk (hondenopvang), je prakje te hebben gegeten en dan voor de tv in slaap te sukkelen.

Of toch niet slapen

Inmiddels tien maanden oud, nog net ze slecht opgevoed en onzeker als in het begin, maar volgens mij intens tevreden met zijn woonomgeving en ons als baasjes.

Nu de sneeuw an het verdwijnen is een de avonden langer worden, gaat de training beginnen

Binnenblijfdag

De weerberichten in Zweden zijn verrassend goed betrouwbaar. Vaak al weken van te voren worden voorspellingen gedaan die steeds nauwkeuriger worden voor de dag zelf. Voor vandaag was temperatuur onder nul met veel wind voorspelt. En de wind is nu juist, zo’n 20 minuten geleden begonnen. Het regent ook een beetje. De hond is er al uit geweest dus we kunnen de komende uren op een warme plek de storm uitzitten en aan onze hobbies werken…

Brood bakken, zaadjes omhoog kijken en hond knuffelen.

En nog een goed nieuwtje: de zaadjes van de appels die we tijdens de zomervakantie hebben “geleend”, en sindsdien in de ijskast hebben gelegen, zijn ontkiemd en kunnen geplant worden. Met een hoop mazzel hebben we over 5 jaar de eerste historische appeltjes.

Vårvintern

De letterlijke vertaling van de titel is de lentewinter. Dit is het 5e seizoen dat in dit deel van het land, en verder naar het noorden, voorkomt. Dit houdt in dat het overdag boven nul is en dat het ’s nachts vriest. Dit verschil kan ruim 15 graden zijn. Dit betekent dat de sneeuw langzaam verdwijnt, maar eerst nog verandert in een ijslaag. Het daglicht neemt snel toe. We zitten nu zo op een dag van 06.00 tot 18.00 en daar komt per dag 6 minuten bij tot midzomer.

De samenvatting is dat de energie in dingen doen toeneemt, maar de mogelijkheden nog niet echt. En dan natuurlijk nog alle beperking rond Carona. Het vraagt een beetje planning en creativiteit.

Zo ziet ons weekend eruit…

Plan maken
Eerste broodjes gebakken, de rest rijst nog
Bijenkorf verder afmaken
Paprika voorzaaien
De boeken van de jaarlijks uitverkoop doorbladeren
Hardlopen
Dit mormel bezighouden

Gezinsuitbreiding

Mijn verjaardagscadeau!!! Uitgepakt, in elkaar geschroefd en geverfd. Nu nog de cursus afmaken en de bijen ophalen. Vanaf dat moment wordt de boerderij uitgebreid.

Het valt niet mee om in Zweden bijen te kopen, maar als het goed hebben het via via een volk kunnen krijgen. Eerst moet de meneer kijken of zijn volgen de winter hebben overleefd. Zo ja, dan kunnen wij ze ophalen.

Wij willen vooral de bijen gaan houden voor de bevruchting van de moestuin. In principe mogen de bijen hun eigen honing houden voor de winter. Tenzij ze erg gul zijn, dan lenen we een potje. Of twee.

Picknicken

Ärteråsen is een zomerboerderij van wat langer geleden. Nu worden er zomers wat koeien gehouden en wordt er koffie en thee geserveerd. John kwam op het lumineuze idee te proberen of we er met de sneeuwschoenen konden komen. Het beloofde een mooie zonnige dag te worden, dus waarom niet.

Broodje mee, chocolademelk mee een kachelen maar. En zie het lukte….

Wederom wandelen

Eerst stond in de planning dat we zouden gaan schaatsen. Maar omdat Boris dat nog niet had gedaan, en mijn stemming door gebeurtenissen op het werk niet heel ontspannen was, besloten we voor een meer bekende weg te gaan: een wandeling door het bos.

Op een uurtje rijden ligt een natura2000 gebied dat Koppången heet. In de zomer een veen- en moerasgebied. In de winter een langlauf en scooter… paradijs? Het was wederom schitterend. We kunnen mooi een rondwandeling doen en via een hutje terug. In de twee uur die we liepen 1 ander ontmoet. Coronaproef dus…

Koud zonnetje

De teller zegt min 18 als we in de auto stappen. Vandaag naar Frykås, een bergdorpje op een half uur rijden. Boris moet wat meer onder de mensen komen en dus zoeken we “toeristische” plekken op. Het dorpje heeft veel sneeuwscooterpaden. Je kunt dus alle kanten op en vroeg of later sta je gewoon weer in het dorp. Gemakkelijker kan niet.

Tijdens de wandeling gaat de temperatuur omhoog naar min 9. Het is veel klimmen en dalen en dat is met sneeuwschoenen niet heel gemakkelijk. Frykås is een zeer mooie omgeving en zeker de moeite waard om vaker te bezoeken.

Morgen een rustige dag gepland maar maandag gaan we schaatsen. Jullie ook?

Sneeuw maken

We hadden op het nieuws gezien dat Nederland zich voorbereid op winter. We zagen een minimum temperatuur van min 12 op het beeld verschijnen. Dat was bij ons vandaag het maximum en voelde als… “ik kan wel zonder handschoenen naar buiten”.

Het leek ons wel grappig en bijdrage te leveren met een activiteot die je kunt doen voordat je het ijs op kunt: zelf sneeuw maken.

Wij kunnen echt heel erg genieten van de sneeuw en de koude, hoewel het nu toch wel een beetje koud is met temperaturen tussen -10 tot -28.

We hopen voor jullie dat het er net zo mooi uit gaat zien als hier een er net zoveel plezier aan kunt beleven.

Sneeuw van gekookt water

En wie mocht er weer niet mee naar buiten….

Dieptepunt

Vandaag is het hier net zo koud als in de gemiddelde Nederlandse vriezer.

Vannacht minus 27 en overdag min 20. Koud hoor.

Geen idee wat de hond daarvan zou vinden dus wilden wemaar niet zo heel lang naar buiten met hem. Daarom een eindje door de buurt.

Panoramabeeld

De hond had nergens last van. Was weer zeer geïnteresseerd in allerlei geursporen van reeën en hazen.

Voor het eerst weer eens sporen van een jonge eland gevonden en als hoogtepunt voor Boris een levende eekhoorn.

Vandaag is het ook precies 4 jaar geleden dat we Assen verlieten. Vreemd hoe sommige herinneringen blijven voelen als vorige week. Ik kan met gemak terug naar alle gemengde gevoelens die het verhuizen opriep… spanning van het nieuwe avontuur, verdriet van het afscheid en dankbaarheid voor alle hulp die we hadden.