Spoiler alert

Inmiddels weet zo’n beetje iedereen het wel… wat ik het fijnste vind aan het wonen in Zweden is dat de seizoenen zich zo duidelijk aftekenen. Ik weet niet of je het wilt weten…

langzaam maar zeker komt de herfst eraan.

Helemaal in het noorden van Zweden is in de bergen de herfst op 2 plekken vastgesteld. Nu is er natuurlijk geen houden meer aan. Het staat in de krant, er wordt aangegeven wanneer de herfst bij jou in de buurt komt en mensen maken opmerkingen over het veranderde seizoen. Bijvoorbeeld gisteren zei iemand dat wanneer de wilgenroos zaad ging vormen was het tijd om weer naar school te gaan…

Herfst is het hier wanneer, vijf dagen op rij, de temperatuur onder de 10 graden blijft. En naar verwachting is dat bij ons in Furudals bruk 15 september.

Nog een aantal redenen om te begrijpen dat het herfst wordt. De lokale supermarkt houdt ijs-uitvekoop dit weekend, het is vioolfestival in het dorp dit weekend (niet te pruimen zo akelig om aan te horen) en vanochtend viel het me op dat de kraanvogels zich aan het verzamelen zijn voor hun tocht naar het zuiden. Ik heb er een foto van gemaakt, maar veel is er niet op te zien. Zeker 50 vogels met hun jong onderweg naar warmere oorden.

Wat gaat ervan nu gebeuren? Het gaat vaker regenen. Het wordt nu om 22.00 donker en dat gaat per dag 2×3 minuten af tot 21 december. De oogstfeesten komen eraan en de kerstmarkten. En natuurlijk schaatsen, langlaufen, skiën, open haard. Maar eerst nog 15 september afwachten of het in het kader van klimaatverandering alles nog wel op schema gaat.

Goed jaar voor de bosbessen.

Vorig jaar was het zo droog dat de bosbessen verdroogd waren. Nu heeft het af en toe geregend en de oogts is beter.

bosbessen

De oogst uit de kas en de groetentuin is ook begonnen. De komkommers zijn klaar en de paprika’s doen het goed. Ondertussen ook al een courgette gegeten.

kokkommer

Zo, even een kort berichtje.

Zonder Arwen

Arwen is gegaan zoals ze is gekomen. In een sneltreinvaart. Met enthousiasme en liefde. Als puppie kwam ze bij ons, overal enthousiast over maar ook voor van alles bang. Doordat ze zo aan mensen gehecht was kon ze goed meekomen.

Afgelopen vrijdag viel het op dat ze met haar achterbeen begon te slepen en kon ze niet meer rennen (wat ze uiteraard wel probeerde). Zaterdag kwam het struikelen over haar voorpoten erbij. Zondag nog geprobeerd of zwemmen een leuk plan was. Nee. Ook hier had ze geen zin meer in, ze viel te vaak en te veel. Vanochtend toen John haar uitliet kwamen ze niet verder dan 50 meter. Ze viel en stond niet meer op. Toen wisten we eigenlijk wel genoeg.

Via een zeer korte “wandeling” door het bos, en nog wat brokjes, naar de dierenarts waar ze rustig is ingeslapen. We laten haar cremeren en strooien haar uit op een mooie plek. Een moeilijk afscheid!

Kanot

We kunnen op pad. Vandaag is de kano, na weken wachten, aangekomen. Precies voor de vakantie. Als het weer en beetje gaat meezitten en die @#$%%-knietjes verdwijnen kunnen wij zaterdag de rivier op. En de tent opzetten.Zomervakantie wordt wildkamperen in het noorden van Zweden.

Weer eens op pad

Vandaag is het hier nationaldag. Een soort Koninginnedag, maar dan saai. Het is sowieso een vrije dag voor ons. En het zou de warmste dag van het jaar (tot nu toe) worden.

Dus zijn we naar Rättvik gereden en hebben een wandeling gedaan die de drie toppen heet. Marjolijn Teunissen heeft er vast herinneringen aan… 😉

Het was fijn om weer eens een stuk te kunnen lopen.

Opvallend was het dat Arwen beduidend ouder wordt. Ze gaat langzamer, wil vaker pauze houden en hijgt veel meer. Wel waanzinnig knap dat ze het op haar leeftijd nog volhoudt allemaal. En datzelfde geldt voor ons eigenlijk ik wel.

Kipje = dood

Vanmiddag met onze zieke kip naar de dierenarts. Na een telefoontje met de kippenpatholoog kwam het antwoord: de ziekte van Marek. Dit is een virus waar kuikentjes vroeg in hun leven me besmet raken en zorgt voor tumoren op zenuwen en ingewanden. Onbehandelbaar en een lange lijdensweg voor het dier. Vreemd hoe snel je hecht aan zo’n diertje, en zo’n beestje aan jou. Was al heel tam, kwam steeds achter je aan en riep als zij je kwijt was.

Moeders is over

Afgelopen vrijdag is John zijn moeder voor een paar daagjes naar ons toe gekomen. Morgen helaas al weer weg.Vandaag is er ietsje warmere lucht gearriveerd dus kunnen we lekker buiten bezig zijn.Zieke kip is volop in behandeling, maar het gaat waarschijnlijk niet lukken met onze acties. Dus dat wordt een operatie….Eerst maar eens bbq-en…en bijbruinen.