Plocka svamp

Het moest er een keer van komen. We hadden al vaker nee gezegd omdat we het eigenlijk best wel eng vinden,. Je zou wel eens de verkeerde kunnen plukken… en niet meer wakker worden…

Vandaag was het dan zover… Paddenstoelen zoeken in het bos met een collega van John en haar man. Bijna elke Zweed kan het, veel doen het ook. Vandaag viel ons op dat ze weten wat ze kunnen plukken of niet, maar er relatief net zo veel verstand van hebben als wij. Ze zoeken op een aantal kenmerken. Vandaag zijn we naar trattcantarellen wezen speuren: staan in een groepje, gele steel en een waaier als onderkant.

Het was behoorlijk regenachtig in het bos, maar dat hoort een beetje bij een herfstuitje. Geparkeerd op een achteraf weggetje en dan, hop, het bos in. Niets geen pad niet, dwars door de struiken. Na vijf minuten waren John en ik de weg kwijt en hadden zelf nooit de weg meer terug gevonden. Groot verschil met Anders, die percussie wist waar het noorden ligt en dus per automatiek de weg terug kan vinden.

Vier manden vol geplukt en daarna een stukje verderop “grillen”.

Een heerlijke manier om de zondag door te brengen. Als je in het bos bent is er niets dan groen om je heen en stilte. Je ogen gefocust op het vinden van de paddenstoelen. Dan wordt het vanzelf leeg in je hoofd.

Bij thuiskomst nog sorteren, wassen, snijden, bakken, drogen en opeten.

Deze kun je niet eten, of wel, dat wist Mia niet. Dus dan maar niet.

De laatste foto die het geheel spannend maakt… krabsporen van een beer.

Huiselijk gedoe

Meestal lukt het in de weekenden wat te posten… doordeweeks zijn het de gewone dingetjes als werk, boodschappen doen en Netflixen dat ons bezighoudt.

Dit weekend begonnen we met een wandeling in Boda. Dit ligt op een half uurtje rijden. Het is hier daar ooit een komeet is ingeslagen en het landschap heeft gevormd. (En misschien wel de oorzaak is dat de dinosaurus uitstierf.) De wandeling duurt zo’n twee uur en loopt via de plek van de inslag door het bos en landschapsgebied.

Beginnende herfstkleuren

Daarna aan de gang met het binnen halen van de dahlias en het opruimen van de kas. De oogst kwam wat langzaam op gang, maar is hoger dan vorig jaar; dus we gaan vooruit.

Vandaag staat dan de oogst verwerken op het programma. Deze keer werd het een tomatensaus voor als we pizza gaan bakken.

Eind september worden in Zweden alle coronamaatregelen ingetrokken. Dus als je trek krijgt: Ni är så välkomna!

De mooiste tijd van het jaar

Het is zo ver; de herfst is nu echt begonnen. Ik vind dit de mooiste periode in Zweden. Alles verandert, het wordt stiller, bruiner. We moeten ons gaan voorbereiden op de winter. Planten moeten naar binnen, kippenhok winterklaar, fruitbomen inpakken. Dit jaar ook de bijen voeren.

Het was voorspeld en daarom hadden we de pompoenen al naar binnen gehaald. In de kas kunnen ze nog wel even wachten. Dahlias moeten vandaag ook.

Maar voor de rest is het alleen maar mooi. In de nachten vorst, overdag zonnig. Komende week zelfs boven de 20 graden.

De avonden worden nu snel donker. Elke dag zes minuten donkerder tot 21.12.

Er zitten veel bessen in de vogelkers. Twee jaar geleden zei men dat het een strenge winter zou worden (klopte niet). Nu zeggen ze dat daardoor de winter laat op gang komt. Ja, zo kan ik het ook…

Voor en nadelen van 80% werken.

Vandaag was het mijn 80% vrije dag. Deze hadden we tot Richard in Falun ging werken samen. Nadeel 1. We zijn iet meer samen vrij op maandag maar een voordeel 1: is dat Richard het erg naar zijn zin heeft in Falun. Voordeel 2: Boris en ik gaan er samen op uit. Vandaag zijn we naar Ore gereden voor de kyrkstig.

Even een klein inkijkje van hoe mooi het kan zijn. De herfst is echt wel aangekomen maar de zomer wil nog niet opgeven. Voordeel 3: je kunt helemaal alleen genieten van deze mooie zaken en dingen. Je komt ook nog kleine dieren tegen en een grote hond die Boris heet. Even een beeld geven van de kerk van Ore en aan de overkant van het meer wonen wij.

Weervoorspelling

Aan alle kanten voelen we dat de zomer aan zijn einde komt. De nachten worden kouder, er is meer mist in de ochtenden, de zwaluwen zijn verdwenen en andere soorten vogels verzamelen zich voor de trek naar het zuiden.

Hoewel, misschien ook niet want vandaag is het weer bloedverziekend heet geworden. En omdat gisteren veel regen is gevallen is het direct wat benauwd buiten.

Omdat ik nu weer 100% werk is het vooral zaak om de weekenden ontspannen in te richten. Dat hield in gisteren een wandeling over Hökberget (390m) en vandaag de tuin in. We kunnen langzaam gaan oogsten. Niet alles doet het goed. Wat we tot nu verkeerd doen weten we niet goed. Voorlopig is het beste uitgangspunt dat we veel en veel te ongeduldig zijn en nog steeds vanuit het Nederlandse klimat denken.

Vandaag ook voor de eerste keer de bijen gecontroleerd (spannend!). De koningin leeft en legt eieren. De werkbijen verzamelen honing. Ik denk dat ze nu ongeveer 30 kilo hebben verzameld. In ieder geval niet genoeg om de winter door te komen. Ik hoop dat er nog tijd is voor hen om alles bij te werken, anders hebben ze hulp nodig. En wordt het onzeker of ze de winter wel gaan halen. In deze tijd van het jaar heeft een bijenkorf zo’n 60.000 bijen, ik denk dat wij rond de 15000 zitten.

6 ramen met bijen, eieren en honing. Zouden alle 10 moeten zijn

Zo fantastisch om te doen!

Even kort over het werk. Ries als verpleegkundige in het ziekenhuis. Maandag direct getuige van 3 operaties en een persoon die overleed. Dinsdag weer een aantal operaties en rondgang door het ziekenhuis. Ik heb nog geen flauw idee wat er eigenlijk van me wordt verwacht. Ik voel me in ieder geval welkom in de groep mensen die is gefocust op het werk en probeert zo goed mogelijk samen te werken. Wat ik me eigenlijk nog niet zo goed realiseerde is dat chirurgie vooral behandeling van kanker inhoudt, naast alle akute operaties … wordt vervolgd.

Ze zijn er…. het werd tijd!

Gisteren kwam eindelijk het lang verwachte telefoontje; de bijen waren klaar om afgehaald te worden. Dat gebeurt bij voorkeur zeer laat op de avond, of erg vroeg op de morgen. We kwamen tot het compromis 22.00 uur. Wat blijkt? Familie is nog niet zo groot en heeft wat weinig te eten. De koningin is wel hard aan het werk. Dat betekent bijvoeren en met rust laten. Het voordeel was dat ik Sek 500 korting heb gekregen.

’s Avonds laat de dames en heren ingepakt en heel voorzichtig naar huis gereden. Daar op de plek van bestemming gezet. Dit verliep eigenlijk geweldig, niet een bij die ontsnapte.

Bij thuiskomst op de plek van bestemming gezet, extra honing gegeven en (tegen het advies in) de schuifjes op een kiertje gezet zodat ze de volgende dag vroeg naar bijen zouden kunnen.

Voor de opening een glasplaat gezet zodat de bijen bij het wegvliegen direct zouden weten dat er wat was veranderd.

Vanaf vanochtend wordt er door de tuin gevlogen en het lijkt inderdaad geen groot gezin te zijn.

Tot nu toe voegen ze precies de richting op die we willen een niet in de richting van de vakantiehuizen.

Nu een weekje met rust laten en dan voor de eerste keer controleren hoe het echt met ze gaat.

Ik ben er erg gelukkig mee en ik hoop dat de bijen dat ook worden met ons.

Vakantie is op

Vandaag zijn we terug gekomen van vakantie in eigen land. Gek om dat te schrijven omdat ons land toch nog steeds wel Nederland is. We zijn in Värmland geweest op 2 plekken en hebben veel gewandeld. Voor Boris een nieuwe ervaring om constant op pad te zijn. Wandelen ging erg goed. Is wel steeds erg moe daarna. Wat ook opvalt hoe bang en onzeker hij is. Dit verbergt hij door een grote mond op te zetten. En omdat het niet en heel klein hondje is, maakt dit nogal indruk. Duidelijk getraumatiseerd zullen we maar zeggen.

Het weer tijdens de vakantie is lekker geweest. 1 keer even in de regen gelpen, voor de rest “kortebroekenweer”.

Bij deze wat impressies

Hjortron = alleen in Scandinavië voorkomende vrucht met een aparte smaak

Op vakantie in tekenland

Afgelopen zaterdag zijn we richting Värmland gereden. Dit jaar vonden we dat we nog niet teveel moesten gaan reizen, dus zijn we een provincie naar het zuiden opgeschoven. Veel aan de wandel weer. Doordat het hier heuvelachtig is betekent dit continu komen en dalen.

Het is erg mooi hier. Deze week in het zuiden, bij Arvika de boel aan het bekijken.

Het barst hier wel van het ongedierte. Als eerste gekgeprikt door de muggen. En vandaag zeker 50 teken van Boris af geplukt (en twee bij mezelf). Wel triest voor hem want er zitten er zo’n stuk of tien die zich hebben vastgebeten op een gevoelige plek… en die mogen we niet weghalen. Vreemde ervaring want onze vorige honden hadden werkelijk nooit teken. Dus vandaag wat eerder zijn pipet gegeven en morgen een tekentangetje kopen.

Maar los hiervan…

Ton ter Linden is er niets bij

We hebben dit jaar vroeg vakantie. De eerste vakantieperiode begint rond “midsommar”. Dat is aanstaande vrijdag. Bij de zomervakantie wordt ervan uit gegaan dat je vier weken vrij neemt. Hierdoor is de zomer opgedeeld in vroeg een laat. De afgelopen dagen heeft het veel geregend. Het is ook fris geweest. Vandaag de eerste dag droog en tegen de 20 graden… dus wandelen en bbq-en.

Terwijl we zo lekker buiten zaten viel het op hoe mooi de border eigenlijk aan het worden is. En op een of andere manier lijkt het ook op goed gepland geheel. Het is begonnen als de gele border, maar nu staan er vooral paarse dingen in bloei. Het gele moet nog komen. En eigenlijk is het zoals die nu is al fantastisch mooi.

Zaterdag gaan we “op vakantie”. Värmland deze keer. Een provincie richting het zuiden. Twee weken, twee huisjes, één wandelboekje. Duimen voor leuke weer.