Ondanks alle inzet van het afgelopen jaar (houtopslag verwijderen, slangenverschrikker, gras kort houden) lag zij wederom heerlijk te zonnen in onze tuin. Al twee dagen en op verschillende plekken.

Vorig jaar hadden we als laatste redmiddel en slangentang gekocht, maar toen die eenmaal in huis was, was ze nergens meer te zien.

Maar vandaag bood zich ineens een mogelijkheid. De slang laag rustig te zonnen en de tang deed zo’n werk. Hup de ton in en wegwezen.

We hebben haar zo’n vijf kilometer van huis weer vrij gelaten in de hoop dat ze de weg nooit terug vindt. Wel nog even gegoogled:

Als het een mannetje is dan zijn we klaar. Dan hebben we nu alleen maarruimte geschapen voor een nieuwe huisgenoot. Is het een vrouwtje dan is er een redelijke kans dat er nog meer in de buurt zitten.

Het advies is om alle rotzooi uit je tuin te halen (dus geen rommelhopen), het gras heel kort te maaien. Precies de dingen waar wij niet van houden. En andere tip was om niet te dicht bij een open plek in het bos te gaan wonen.

En dat is nu precies waarom we voor deze plek waren gevallen. Maar ach, lukt het een keer om een slang te vangen, dan lukt het een tweede keer ook wel.

Toen we gisteren uit het vliegtuig stappen werden we verrast door een onaangename koude wind. Een wind die door al je kleren heen waait. Niet fijn als je meer dan een uur buiten staat te wachten op je huurauto.

Dit zorgde als vanzelf voor het gesprek met de eigenaren van de woning. Het was al een paar dagen koud en winderig. In de bergen waren de skipistes weer geopend. “Maar”, beloofde ze,  “het zou vanaf nu elke dag een beetje beter worden”. En daar gokken we dan maar op.

En aan de gastvrouw merkten we direct dat we in het duurdere segment zaten,  want ze had de kachel aangezet.

We zitten hier onwijs mooi. Prachtig huis, eigen zwembad, midden op het eiland. De zon schijnt.  Eigenlijk een prima dag om te wandelen. En dat was toch al het plan.

De grote volksverhuizing is begonnen. Wat je allemaal niet te regelen hebt als je zonder hond op vakantie wilt. Eerst twee dagen rijden. Dan een nachtje met de boot. Nog eens zes uur rijden om bij de vriendelijke dames te komen en de hond af te leveren.  Boris gaat voor bijna 14 dagen bij hen logeren. Dat is voor de eerste keer, dus maar duimen dat het gaat. 

Daarna tuffen we door naar Delft voor een korte tel langs memorylane.

Zondag vliegen we naar zakynthos voor een beetje zon, zee, wandelen en hopenlijk lekkere ontspannende dagen. 

Daarna alles in omgekeerde volgorde, hond ophalen, naar Drenthe en nog wat bezoekjes afleggen en weer op huis aan… En dan gaat het het grote tuinseizoen weer van start.

Ik ben al moe van het alleen maar opschrijven wat er allemaal te gebeuren staat. Maar een ouzootje zal dat wel laten verwaaien.