Alweer een poosje geleden dat ik hier wat heb geschreven. Maar deze aanleiding laat ik niet door mijn neus boren. Hieperdepiephoera!!!

Door John verwend met mijn lievelingscadeaus: pennetjes, papier, stiften en een tafelezel. Ook een paar kaarten zijn binnen gedruppeld. De taart is gebakken (kladdkaka met vispgrädde). En ik mocht van de week al stiekem starten met een online tekencursus.

Ons zelf ingekleurde schilderij van Dotz heeft nu een lijst gekregen en hangt aan de muur als herinnering voor later.

We gaan er waarschijnlijk nog eentje maken die deze dan gaat vervangen.  Meer close-up en als het lukt Boris erbij.

Richard zijn zus Monique en zwager Ton zijn eind januari op bezoek geweest bij ons in het hoge koude Zweden. We hebben een geweldige week achter de rug. Er is gewandeld in de buurt en de hoge kusten.

In de schuilhut wat gedronken en gegeten. Tevens genoten van het geweldige uitzicht.

En het hoogte punt was een hondensleetocht. Inclusief winterkleding, muts, handschoenen en overal. 27 honden waar we uit konden kiezen en die allemaal even lief en vriendelijk waren. Het was geweldig.

Een kwartiertje geleden is de zon opgekomen en ik had nog wat foto’s beloofd. Code rood heeft bij ons gelukkig geen schade aangericht. Het wordt wel veel werk om de sneeuw weer op te ruimen. Daar is John de rest van de dag wel mee bezig. Ik mag helaas niet helpen vanwege rugpijn.

Er is zo’n 40 centimeter bijgekomen.  Omdat het daarbij stevig waaide is het op sommige plekken nog geen 10 centimeter, maar op andere plekken ligt wel meer dan een meter.

Ook in de provincie is het relatief rustig gebleven.

Vandaag zijn de scholen gesloten en zijn de ziekenhuizen in verhoogde staat van paraatheid. Nog steeds is het advies om binnen te blijven, maar nu vooral om ruimte te geven aan de sneeuwschuivers.

Het mooie komt nu. Er ligt genoeg sneeuw om de pistes en langlaufloipes te prepareren en straks kan het wintersportseizoen van start.

De berichten stromen binnen. Van het SMHI (Nederlandse KNMI), verschillende kranten, de omroepen en zelfs 112. De komende uren gaat het waaien en er komt zo’n 40 tot 60 centimeter sneeuw langs gewaaid. Er wordt vanuit alle kanalen aangegeven niet de weg op te gaan. De redenen hiervoor is dat de kans zeer groot is dat je vast komt te zien.  Hetzelfde geldt voor de hulpverlening. Ook moeten we rekening houden met langdurige stroomonderbrekingen en het verdwijnen van communicatie via telefoon en internet.

Vorige week was er al een code rood een stuk zuidelijker en daar hebben ze dagen zonder stroom gezeten en zijn ze nu nog bezig de boel op te ruimen. 

Het klinkt nogal serieus dus. Maar toch; diep van binnen blijven we kleine kinderen.  Ik hoor vooral prachtige avonturen aankomen. Dat we gered moeten worden door een helikopter, of dat het leger water en eten komt brengen, of dat we op de ski’s boodschappen moeten doen.

We wachten af wat er komen gaat. Morgen, als de sneeuwbuien over zijn zal ik wat foto’s posten…

En 2026 is begonnen met wederom paniek in ons deel van Zweden: dit keer een sneeuwstorm. Bij de berichten gisteren leek het erop dat we midden in het centrum terecht zouden komen, maar later zakte de waarschuwingen verder naar het zuiden. Wederom werd van ons verwacht dat we de noodpakketen klaar zouden zetten en vooral niet de weg op te gaan. De kans dat je jezelf vast rijdt in een sneeuwduin is erg groot. En op hulpverlening hoef je niet te rekenen… die staan zelf vast.

Bij ons is er ‘maar’ 20cm gevallen.

Er kan nog wel ietsje bij komen, maar veel zal het niet zijn. Eindelijk ligt er dan sneeuw genoeg om het landschap mooi te maken.

Anna kondigt een koudeperiode aan. We komen terecht in de dubbele cijfers. Omdat we dichter bij de kust wonen wordt de koude iets gedempt,, verder naar het noorden tikt de thermometer de -30 aan.

We kunnen wel stellen dat de winter is begonnen. Fijn hoor!

Op dit moment trekt de storm Johannes over het noordelijke gedeelte van Zweden. In een extra journaal van 13 minuten werd uitgelegd wat ons te wachten staat de komende uren: zeer sterke windvlagen. Advies is niet naar buiten te gaan, kaarsjes en lucifers paraat te houden, extra water klaar te zetten en de telefoons en tablets vol te laden. Dit alles omdat ze verwachten dat de stroom gaat uitvallen en het wel eventjes duurt voor dat gerepareerd is.

Gelukkig zijn we tot de tanden gewapend.  Ons noodpakket staat klaar,  we kunnen als het moet gewoon warm eten.  Nu is een ander gelukje dat het niet koud is een er bijna geen sneeuw ligt. Maar toch, best wel even spannend, vooral omdat er zo luid gewaarschuwd wordt.

Wel sneu voor de kerstman…. die heeft wind tegen.

We zijn hard op weg om het negende jaar aan te tikken dat we hier zijn. Andere gewoontes en tradities zijn nu genoeg keren langsgekomen om ze te begrijpen. Waar wij kinderen bang maken met sinterklaas,  doen ze dat hier met “tomten”, de kerstman. En dit jaar mag “Johannes” de kinderen bij de buren angst aan jagen.

De kersttraditie gaat ongeveer als volgt: Julafton, dat is vandaag de 24e, komt de hele familie bij elkaar. Je wordt voor 15.00 verwacht, want op dat moment begint de tv-avond. Ieder jaar is er een bekendheid die de avond aan elkaar praat. Na een korte introductie wordt er naar “kalla anka” (Donald Duck) gekeken. En dat is al decennialang hetzelfde filmpje. Daarna wordt er geborreld. En dan voor je aan tafel gaat komt dus tomten cadeautjes uitdelen. En bij de buren doet John het dit jaar.

Mogelijk heeft dit nog even tot een kleine crisis geleid omdat de andere buurman het de afgelopen jaren heeft gedaan en verwachtte ook dit jaar te worden gevraagd.  Niet dus.

Dus straks om 17.45 bonkt John op de deur, roept hohoho en vraagt of er aardige kinderen zijn.  Er staat een stoel voor hem klaar in de gang en van daar mag hij de cadeaus uitdelen.

Wij doen het toch nog een beetje Hollands. Vandaag nog gewoon recht toe, recht aan. Voor het ontbijt morgen hebben we een kerststol geïmporteerd, samen met een banketstaaf. Zijn we nu ingeburgerd, geïntegreerd of geassimileerd? Een beetje van alledrie waarschijnlijk.

Waar we echt niet aan mee doen is het zweedse julbord (kerstdiner). Dat wordt nergens lekker en bestaat altijd,  maar dan ook altijd uit dezelfde gerechten.

Doen we het wel, doen we het niet. Wel, niet, wel. We hebben toch maar weer een julgran in huis gehaald, de lampjes en de slingers opgehangen. Lekker op tijd met nog ruim een week te gaan (drygg en vecka). Ook ons kerstmenu is klaar. Waar de een gaat voor gouwe oude gerechten, gaat de ander voor de airfryer. Tenminste als die er dan is. We hebben een nieuwe besteld, maar de levering is al 3 x uitgesteld. Nu staat de boeking op 23 december.

En zoals altijd komt de kerstbal van Marja in de boom. Een lieve en dankbare herinnering.

Langzaam kruipt de winter dichterbij.  Nou ja kruipen is het ook niet echt want in een paar uur werd het zo’n 15 graden kouder. Ongewoon koud voor de tijd van het jaar.  -15 ’s nachts, -8 overdag.

Doordat de lucht vochtig is ontstaan er overal ijsrozen; kleine delen ijs die in elkaar groeien. Het is extra mooi wanneer de zon er op schijnt.

Vannacht is ook de eerste sneeuw gevallen. In het zuiden van Zweden heeft dit geleid tot problemen, hier is het alleen maar mooi.