Een andere titel had kunnen zijn: “je moet wel je momentjes pakken”. Een dat is wat we hebben gedaan.  Het is 13 graden buiten,  bijna windstil en zonnig en dus… hup… de bbq van oma uit de schuur, kacheltje aan en even “grilla”.

Morgen is het hier een feestdag, de dag van de arbeid, en gaan wij de laatste restjes hiernaartoe verhuizen.

Het is zo’n geluksgevoel om de achterdeur uit te stappen en dan in de zon te staan en de geluiden van het bos te horen.

En voor de verandering sneeuwt het weer eens vandaag. Volgens de dames van het weerbericht moeten we nog een paar dagen wachten, maar dan gaat het gebeuren… “två siffror” wordt de temperatuur en dat betekent boven de 10 graden.  Dus zeggen deze dames dat we het nog even vol moeten houden, maar dat het ook dit jaar weer echt goed gaat komen.  Nou vooruit dan maar.

Gisteren zat ik met iemand te praten over het verloop van de lente. Volgens hem is an het einde van volgende week de sneeuw weg en dan is het wachten tot ‘het ijs breekt’. Dat is het begin van de vårflöd (het smeltwater dat vanaf de bergen komt). En daarna is het zomer…

Twee dingetjes hier deze week die het melden waard zijn. Als eerste is project 2 klaar: de inzethaard is van de week geplaatst.

Het wachten is tot de meneer van de gemeente (omdat het Zweden is kan de schoorsteenveger ook heel goed een mevrouw zijn) langskomt om de boel goed te keuren en dan kan de fik erin…. zal je net zien dat het dan in de 20 graden loopt buiten.

Het tweede dingetje is dat we nu ook de vogelvoederhuisjes hebben opgehaald uit de opslag en buiten opgehangen. En dan kan je direct zien dat je buiten woont aan de bosrand. Massa’s verschillende soorten vogels die  gemoedelijk met elkaar smikkelen van de zaden. Helemaal leuk.

Het eerste project is inmiddels afgesloten:  de luftvärme pumpen in beide huizen  zijn aangesloten en draaien. Hiermee hebben we ons energieverbruik met bijna 50% naar brengen kunnen brengen.

Van de week is project 2 opgestart.  De verbouwvergunning voor de nieuwe houtkachel is binnen en we kunnen ook hiermee aan de gang… misschien zelfs al deze week.

En als we dan toch bezig zijn: de offerte voor de zonnepanelen hebben we ook ondertekend en dit bedrijf komt dinsdag langs om alles voor te gaan bereiden.  Het voelt allemaal als een mooie stap op weg naar zelfverzorgend zijn. De opbrengst van de zonnepanelen gaat waarschijnlijk hoger uit komen dan ons eigen gebruik. In Zweden is het mogelijk je energie te ‘sparen’. Wat je extra levert in de zomer wordt in de winter afgetrokken van het elektriciteitsverbruik. En het fijne van alles is dat alledrie de aankopen ruim binnen de begroting vallen.  Genoeg zelfs om na te denken over nog een project.

Wat wel een beetje jammer is, is dat het nog steeds koud is en de sneeuw maar niet wil verdwijnen. We willen er op uit een onze nieuwe omgeving gaan verkennen.  Maar ja, om nou de hele tijd tot aan je knieën in de sneeuw te zakken is niet echt een aantrekkelijke gedachte.

Nog een meter en de bbq kan van stal

Waar in Nederland de eerste zomerse dag wordt beschreven, zitten wij nog midden in de sneeuwbuien. Maar ook hier gaat het mooie weer niet zo heel lang meer op zich laten wachten.  Dus aan de bak, of in de bak, het is maar net hoe je er naar kijkt.

Vandaag bezig geweest met het zaaien van grassen en oranje en bruine bloemen,  en de dahlias tot leven gewekt. Nu ziet het er in ons huis ongeveer zo uit:

Nu staat er nog een doos met wortelstekken die in potten moeten, maar dan moeten we eerst weer aarde kopen. 

Inmiddels begonnen aan de eerste veranderingen in het huis: donderdag worden er twee warmtepompen geplaatst, een in het woonhuis, de ander in het vakantiehuisje. Ook hebben we een nieuwe inzethaard gekocht.  De gemeente moet een vergunning afgeven voor die geplaatst mag worden, dus dat duurt nog eventjes.  En woensdag komt er iemand kijken voor de mogelijkheid van zonnepanelen op het dak.

Inmiddels ook wat rond gewandeld in de tuin.  We denken dat de tuin toch groter is dan we dachten en eerder 2000m2 is… en we hebben een mooi plekje gevonden bij het watertje dat aan de tuin grenst, in de avondzon.  (Of moet ik zeggen nachtzon… nog een paar weken en dat wordt het een poosje niet meer donker.)

Het gaat helemaal goed komen hier.

Gisteren is er zo’n 10 cm sneeuw gevallen op de toch al niet kleine hoeveelheid die er nog ligt.  Maar vandaag kwam dan de zon na een lange tijd weer eens tevoorschijn, wat een mooi beeld geeft van onze toekomstige tuin. Dit wordt een lekker zonnige plek, zoveel is nu al duidelijk.

De weersverwachtingen geven aan dat  halverwege april de warmte (waarschijnlijk) naar het naar het noorden komt. Dat mag van mij nu ook wel zo langzamerhand gaan gebeuren.

Afgelopen woensdag is het contract ondertekend,  gisteren hebben we ons bed verhuisd,  wat plantenpotten meegesleept en de komende dagen brengen we door in ons nieuwe paleisje. De meningen zijn nog wat verdeeld: ik voel me senang, John twijfelt nog wat of hij een goede keus heeft gemaakt.

Er valt nog niet zo heel veel te zeggen. De beste beschrijving is misschien wel dat we “zitten in een gedateerd vakantiehuisje”. Overal hangt teringzooi, lelijke lampen, gedateerde meubelen,  schilderijtjes en lelijke kleedjes op de vloer. Maar het is droog,  het wordt langzaam warmer, en de bank zit lekker. 

De komende dagen gaan we vooral zitten, om ons heen kijken en wennen. 

John is begonnen met het terras sneeuwvrij te maken zodat we buiten kunnen zitten.  (Vandaag wordt er nog 20cm sneeuw verwacht wat de kans wel een stuk kleiner maakt).  Ik ga straks beginnen aan het voorzaaien van de ‘oranje-bruine tuin’. Dat houdt in ongeveer 25 verschilde soorten vaste en 1-jarige planten voorzaaien die in de loop van het jaar kunnen worden uitgeplant. Omdat we naar een lagere klimaatzone zijn gegaan is er meer variatie mogelijk.

Qua kosten hebben we een erg goede keuze gemaakt.  De hypotheek is ongeveer 100 euro in de maand,  het water komt uit een gemeenschappelijke bron en kost 300 euro per jaar.  We kunnen met de winst die we hebben op het vorige huis zonnepanelen aanschaffen en de open haard repareren. We doen er voor het gemak ook nog een warmtepomp bij.  De tuin rond het huis is wel een stukje kleiner,  ongeveer 1000m2. We krijgen van de vorige eigenaar het vruchtgebruik van een stuk land om te moestuinieren. Ook nog een extra stuk over de weg, aan een stroompje, als een soort aardappelveld.

Weer een stap gezet op de zelfvoorzieningladder.

Vandaag, eigenlijk voor het eerst dit jaar, er lekker op uit geweest. Het zou zonnig weer worden met een temperatuur rond het vriespunt. Afgelopen vrijdag had John al koekjes, en dergelijke, gebakken om mee te nemen. Stom genoeg hebben we het fototoestel thuis gelaten.

Skuleskogen is een nationaal park op ongeveer 40 minuten van ons tijdelijke huisje.  Het gebied is gevormd door de laatste ijstijd.  Toen het landijs verdween, veerde het land op en vormden zich bergen,  meren en bossen en nu dus een beschermd terrein voor de liefhebber. 

Er ligt nog zeker een meter sneeuw in het park dus zonder sneeuwschoenen kom je nergens.  Wij zijn naar twee verschillende uitzichtpunten gelopen. Hierbij kon je over de heuvels de zee en de verder gelegen eilanden zien. Boven op de berg hebben we eventjes heerlijk in het zonnetje gezeten.

Het is onvermijdelijk… de lente is  onderweg. Het gaat nog wel een paar weken duren,  maar je ziet de sneeuw smelten, voelt de kracht van de zon en hoort de vogels overal zingen. Nu eten we weer waarom we hier zo graag wonen… zo’n mooi landschap.

En ze zijn al opgekomen, de nieuwe appeltjes.

Het is zo’n bevredigende bezigheid in zaden op te kweken. Elke keer vind ik het weer spannend en boeiend wat er gebeuren gaat.  We zijn nu op de helft van alle pitten. Tot nu toe komen er e ook ke dag een paar een steeds denk ik “dit zal wel de laatste zijn”. Maar nee dus… de eerste krijgt al zijn tweede blaadjes.

Het plan is om ze over te pitten in anderhalve literpakken omdat ze daar dan de hele zomer in kunnen staan en weinig ruimte innemen…. maar dan mogen we nog wel even door eten voor we bij de 24 zijn.

Tijdens het oogstfeestzijn Marjolijn, John en ik op appeljacht gegaan. Op het eiland Sollerön staan zeer veel verschillende soorten en wij zijn op rooftocht gegaan.  Een stuk of 12 soorten geplukt en in de koelkast gelegd.  Vandaag de rust gevonden om ze te planten. De meeste hadden wortels gekregen,  met sommigen hebben we misschien zelfs te lang gewacht.  1 soort had niets gedaan.

Nu hebben we 48 potentiële appelbomen in verschillende variaties.

Hopen dat er een aantal op gaan komen. Ik heb goede hoop,  want tot nu toe is het aardig gelukt.  (Als we nu niet zo vaak zouden verhuizen werd het eindresultaat ook eens zichtbaar).

Voor deze dames en heren is de eerste verhuizing ook al weer gepland… rond de pasen… en in de zomer in de nieuwe tuin.