Afgelopen vrijdag voor de eerste (en waarschijnlijk of hopelijk de laatste) keer op huizenjacht geweest. We zijn bij twee huizen wezen kijken in het gehucht Kättbo. Een plattelandsdorpje met rond de 100 inwoners op een half uur rijden van ons werk. Behalve een kapel en een gymvereniging zijn er geen voorzieningen. Het eerste huis wat we bezochten viel al snel af vanwege prijs/kwaliteit/prettigheid. Maar het tweede huis!!!! Kijk even mee…

Dit huis ligt aan het einde van de weg door het dorp. Na ons is het alleen nog wandel/langlaufpad. De weg die er beneden langs loopt draait een stuk verderop een rondje en komt weer terug in het dorp. We zijn het laatste huis, op het schiereiland. Na ons alleen nog maar bos en water.

Het is een groot huis zoals je ziet. Naast het huis is er ook een grote schuur, een vakantiestuga en een dubbele färbod. Probeer dat maar eens uit te leggen…  maar het is een soort bijgebouw wat allerlei functies kan hebben, van kippenhok tot stapelbed. Ook is er een jordkällare… een supersonische buitenkoelkast waar de temperatuur altijd rond de 7á8 graden is.

Er moet aan het huis heeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeel gebeuren. Er is geen water meer in het huis. Alle leidingen liggen er nog, maar de zooi is afgesloten. Dus dat moet opnieuw. Een deel van de constructie moet opnieuw. (hier staan de huizen gewoon op de grond met een paar keien om alles waterpas te krijgen. In het midden is een grote kei verzakt en die moet worden teruggeschoven. We gokken erop dat er geen illegale paddenstoelenkwekerij schuine Streep houtwormenfabriek in zit.

Omdat het huis goedkoop is verwachten we dat we met ons spaargeld en de hypotheek het huis relatief snel in goed bewoonbare staat te brengen. Dan hebben we nog tot ons pensioen om alles op te leuken en bejaardproof te maken. In de tussentijd blijven we dan in Vikarbyn wonen en gaan in de weekenden van de stilte genieten en vast wat in de tuin doen.

Het huis is gebouwd in 1909. De eerste bewoners zijn daar oud geworden en hun kinderen hebben het als vakantiehuis gebruikt.De grond is 1,3ha groot en ligt volledig rond het huis (zie hieronder als grond 50:7)

De vraagrprijs van het huis is SEK400.000,= Omgezet naar euro’s is dit ongeveer 40.000. Bijna gratis dus! Er zijn meer kapers op de kust. In Zweden kun je tegen elkaar opbieden. En dat proces is aan de gang. Er zijn nu drie partijen die een bod hebben neergelegd en het hoogste bod is nu 325.000,= Wij hebben met de makelaar overlegd en wij gaan maandagochtendvroeg de vraagprijs bieden. We hopen hiermee de andere kopers een flinke tik te geven zodat ze allemaal achteruit deinzen. We gaan daarna de hypotheek aanvragen en hopen wat extra te kunnen krijgen voor de broodnodige aanpassingen aan de huidige tijd.

Wij zijn ongelooflijk voor dit huis gevallen en kunnen bijna nergens anders meer aan denken. Duimen jullie maandag even met ons mee?

De herfst is in volle gang. De afgelopen 3 dagen heeft het ’s nachts gevroren en moesten we krabben. Dat betekent ook dat we eindelijk weer eens een beetje zonlicht hebben. De afgelopen weken waren steeds bewolkt, maar nu… De herfst ziet er zooooo mooi uit. Omdat het minder waait blijven de bladeren langer aan de boom hangen en is de verkleuring veel beter zichtbaar. Waren van de zomer de uitzichten vooral groen (bomen) en grijs (meren), nu overheersen de gelige en rode tinten. Als dan ook de zon nog eens schijnt zit je in een goudkleurige omgeving.

In de buurt wordt regelmatig berenpoep gevonden. Zelfs een drol midden in de stad waar we werken. Als we de foto’s moeten geloven hebben we een week of twee ergens gewandeld waar er of een aantal beren liepen, of eentje fors aan de diarree was. Soms is het toch wel fijn ergens geen verstand van de hebben.

Waar de Zweden erg opgewonden roken (negatief) over beren vinden wij het eigenlijk wel spannend.

De elandenjacht is achter de rug, dus nu gaat men achter de wolven en de beren aan. Er mogen er gelukkig niet zoveel geschoten worden en de overheid heeft besloten dat de populatie zich verder naar het zuiden van het land mag uitbreiden.

We zijn deze week begonnen aan wat hopenlijk de slotfase van onze move naar Zweden is. We hebben een makelaar gevraagd om ons te helpen met de aankoop van een huis. Het is een Nederlandse makelaar die mensen helpt te emigreren. Hij gaat ons vooral adviseren en helpen met het regelen van zaken. We kunnen dus op zoek. Het contract wat we met hem hebben afgesproken is ongeveer een jaar geldig.

Vorige week hebben we rondgereden in de omgeving en hebben zo’n tien huizen aan de buitenkant bezichtigd. Regel 1 om een huis te kopen in het Zweedse is de locatie. Er bleef één huis over. In Kättbo ligt aan het meer een jaren 30 huis op een schiereiland. Het huis is in 2002 helemaal verbouwd en heeft nu aardwarmte. De tuin is rond de 4000m2. Het ligt heel rustig in een gehuchtje wat geen voorzieningen heeftn. Het is er stil. We halen het water uit de bron van de buurt en hebben geen riool. Ons leven daar gaat bestaan uit zwemmen (als het niet te koud is), schaatsen (als het niet te koud is), langlaufen (wederom als het niet te koud is) en tuinieren. Landschappelijk gezien zitten we in klimaatzone 6. Dat betekent dat niet alle planten het goed zullen doen en we op zoek moeten naar soorten die goed tegen de kou kunnen. Dus ook tuinieren kunnen we alleen als het niet te koud is. (maar dit wilde we toch!)

De makelaar heeft naar ‘ons’ huis gekeken en ons zijn bevindingen gegeven. Sindsdien zijn we minder enthousiast. De helft van de tuin ligt in het water… het is verouderd en omdat het zo mooi ligt twee keer zo duur als nodig. We rijden morgen nog een keertje langs om te beoordelen hoe graag we het huis willen hebben.

Het voelt alsof we steeds meer landen en op onze definitieve plekje aankomen. Gisteravond dan ook voor het eerst een ouderwetse Nederlandse kindervrijdagavond gehad…. alcoholvrij bier, chips en televisie!

Vandaag is het höstmarknad (herfstmarkt) in Rättvik. Dit is waarschijnlijk precies dezelfde markt als waar we in april waren (toen heette het  vårmarknad). Maar het is een onwijs grote markte dus we kunnen los. Hier voorafgaand rijden we nog langs twee huisjes in de buurt om te kijken of dat wat is.

Het is vandaag zaterdag 30 september. De afgelopen week hebben we gebruikt om de verhuizing naar Vikarbyn te regelen en alles op orde te krijgen voordat we weer aan het werk mogen. Een kleine indruk van hoe het huis er uitziet:

Dis is de bovenverdieping. Drie slaapkamers en een grote overloop waar we kunnen studeren. Er is ook nog een extra toilet.

Op de begaande grond bevinden zich de bijkeuken en de badkamer.

Tevens de grote keuken en de oude spis (kooktoestel op hout). En de woonkamer met hal en de kakelugn. Deze geeft erg veel warmte.

Tevens voegen we een foto toe van het uitzicht. We kijken uit op een weiland voor paarden en op het meer. Het meer is wat moeilijk te zien.

Al met al hebben we ons best gedaan om het een thuis te laten worden en zijn. Maar zoals iedereen weet staat het bij ons niet stil en zijn we vandaag alweer wezen toeren voor een mogelijke koopwoning. We hebben leuke huisjes en plekken gezien. We houden jullie op de hoogte. Tot later.

Zeer enthousiast waren we aan het onderstaande stuk begonnen: we dachten dat wifi overal even goed en sterk was… Nee dus. Niet in het huisje, niet bij de McDonalds en al helemaal niet in huisje 2. Nu wel, bijna aan het einde van onze vakantie is de wifi sterk genoeg om een bericht te plaatsen.

Daarom een hele lange met aardig wat foto’s en eerder geschreven tekst:

Dit bericht komt met horten en stoten. Het moet nu geschreven Worden want vanf morgen gaan we naar een ander huisje (in de bergen) waar we een week geen toegang hebben tot internet. Hoe rustig zal het zijn? Zouden we nog zonder kunnen?

Nu zitten we in Rättvik. Dit is ook de kommun waar Vikarbyn bij hoort waar we straks naar toe verhuizen. Ook in dit huisje is internet erg mager dus doen we het als volgt. Vanavond (08-09) schrijf ik dit bericht, morgen ga ik naar de MacDonalds en plak de foto’s erbij en post ik het geheel.

Een klein vakantieverhaaltje. Dinsdag zijn we vertrokken richting Rättvik. We dachten een huisje te hebben gehuurd met open haard en voor 6 personen, maar dit bleek toch wat kleiner te zijn. Het is voor 3 personen. 1 persoon heeft een bed, de rest slaapt op de slaapbank. Alles in één kamer. Wel douche en wc. Een soort trekkershut de luxe. Prima om te doen. Op woensdag zijn we de drie toppen route gaan lopen, en zoals altijd in Zweden, zijn we de weg kwijt geraakt. En als we nu iets geleerd hadden van de vorige keren. Nee hoor. Weer als een soort van blind paard de berg af en hopen dat je een weg tegenkomt. En we hadden ons voorgenomen voortaan altijd een foto van de route te maken en als we de weg kwijt zouden zijn we terug zouden keren naar het beginpunt. Mooi was het wel. Geen bijpassende foto’s.

Gisteren, zijn we naar Silnäsnas (kan ook zijn dat de ¨op een andere a hadden gemoeten). Daar hebben we een prachtige wandeling over een schiereiland gemaakt. Dat gaat als volgt:

Je gaat naar de waterkant. Daar kijk je hoeveel bootjes er aan jou kant liggen. (1) Er moet altijd een bootje aan een kant blijven liggen. Dus in dit geval moesten we eerst de andere boot ophalen om zelf over te kunnen steken. Over het eiland wandelen was prachtig. Rustig, geen huizen, wel begrazing door koeien. Terug via de oever.

Daarna door naar de Leksand knäckebröd (nu staan de ¨wel helemaal goed). Je kunt daar 2e rangs knäckebröd kopen voor spotprijzen. Veel meer soorten dan in Nederland beschikbaar zijn.. Zo hebben we nu wortel-, zuurdesem-, haver met zeezout, en ekologisch knäckebröd in ons bezit.

Vandaag het dorpje  Tällberg bezocht. Als iemand nog een keer een mooie plek zoekt voor een rustig weekend en een hotelletje…. Denk Tällberg. Prachtig plek aan het Siljan (meer), rustig en stil. Het ligt mooi in de heuvels. De dag afgesloten met een traditioneel Zweeds husmanskost buffet… en de pier heen en weer gelopen.

Inmiddels zijn we twee weken verder. We zijn de tweede week van onze vakantie in Sälen geweest; de meest zuidelijk gelegen bergen van Zweden en het eerste grote wintersport gebied. Hier hebben we helaas veel regen gehad. De omgeving is ontzettend mooi… wordt een plekje voor een keertje skiën van de Winter.

De boomgrens in Zweden ligt iets anders dan wij ooit op school hebben geleerd. Vanaf 600meter is de loofbomen en op 800 meter de naaldbomen grens. Dus met een relatief korte klim zit je boven de boomgrens.

Ook zijn we een dag in nationaal park fulufjället wezen wandelen. Ook mooi! Je kunt hier een aantal dagen door heen zwerven. Vanwege het weer hebben we de toeristische route rond de waterval genomen.

En nu, het laatste deel van onze vakantie zitten we in Orsa Grönklitt. Als plek is dit net zo mooi als de rest. Ook een wintersportgebied, maar dan een gebiedje. Het voordeel hiervan is, is dat het maar een half uur rijden is van het werk af.

Morgen de laatste vakantiedag. Zaterdag gaan we het  huurcontract tekenen en verhuizen we naar onze nieuwe stek. Dan nog een week om in te richten en aan de nieuwe banen te beginnen. Nog even een voorproefje van ons nieuwe huis:

Vanaf maandag hebben we officieel onze zomervakantie. We zijn de hele maand september vrij. De komende weken gaan we door de provincie trekken. We hebben drie verschillende vakantiehuisjes geboekt. We gaan voor de rust en de natuur. Uiteraard zullen we wat ervaringen posten.

Dit weekend waren de laatste zomeraktiviteiten hier in de buurt. Het was de laatste keer markt, het laatste weekend dat de restaurants open waren. Het weekend werd afgesloten met een regionaal feest. Overal waar een bedrijfje iets van eten produceert was het  geopend voor publiek. Zo zijn wij gisteren op de korte cursus appel-must-maken gegaan (troebele appelsap), zijn we op een boerderij geweest met eenden, kippen, kalkoenen, paarden, kamelen, konijnen, ezels (maar wat ze nu precies met eten deden was me niet heel helder). Ook zijn we bij een schapenboer geweest waar we balkan-inspirerade-får-korv. (schapenwordt). Omdat de afstanden groot zijn was het onmogelijk alles te zien. Volgend jaar als we op onze nieuwe plek gesetteld zijn doen we vanaf daar de route. Op deze manier leerden we namelijk veel bedrijfjes kennen.

Vandaag zijn we gaan wandelen in het ‘volgende’ dorp. Een wandeling van zo’n 11 kilometer door bosbouwgebied. Het was een beetje een afscheidswandeling van de omgeving. Langzaam zie je dat het herfst wordt. De bomen gaan langzaam verkleuren, de varens zijn al geel.

Het is echter wel erg mooi om te zien.

Vannacht was voor het eerst nachtvorst voorspeld. Daar hebben we niet zoveel van meegekregen. Inmiddels is het tegen half 10 donker en ’s morgens om vijf uur licht. Je merkt wel dat het snel gaat. Het voordeel hiervan is dat de nachten weer donker zijn. Slaapt toch een beetje beter.

Vandaag heb ik mijn laatste dag in Säter gewerkt. Ik heb afscheid genomen van patiënten en collega’s. Ik ga nu genieten van vier weken vakantie.

Adieu pennen en stift tot een volgende keer.

Afgelopen zaterdag hebben we een knytkallas gehad met de oud studenten van de språkkurs. Het was erg gezellig en leuk om elkaar weer te zien. De gehele middag is er Zweeds gesproken.

Knytkallas betekend dat je allemaal wat eten mee brengt en het gezamenlijk op eet. Zoals jullie zien is dat goed gelukt. Al met al gaat iedereen nu zijn eigen weg. Zo gaan wij rond 23 september verhuizen naar Vikarbyn.

Vandaag vrij na een reeks van twee keer drie dagen werken. Stilletjes neem ik afscheid van Stjärnsund. De herfst komt eraan en dat is te merken aan de paddenstoelen die opkomen.

Ik heb nog gekeken naar kantrellen maar die kon ik niet vinden. De paddenstoelen op de foto’s zijn volgens mij niet eetbaar maar wel er mooi.

Het graan op het land is goud gekleurd en wordt binnenkort geoogst. Het is prachtig.

Ondertussen ook bezig met het inpakken van de spullen. Richard is van de week in Mora begonnen en zo rond 23/24 september willen we gaan verhuizen. Eerst even lekker vakantie vieren en uitrusten. Al met al gaat de tijd snel en volgen de activiteiten en gebeurtenissen elkaar vlot op. Wie had gedacht dat we na acht maanden, een cursus Zweeds hadden geleerd, drie keer verhuisd en twee keer van baan veranderd.

Soms kunnen de dingen ineens heel snel veranderen. Zoals we wel aan meer mensen hebben gemeld is mijn baan echt niet te pruimen. Via via is onze naam bij een ander deel van Landstinget Dalarna terecht gekomen en werd er contact met ons opgenomen. Of we zin hadden om te komen praten over de mogelijkheden. Ja hoor, dat hadden we wel.

Afgelopen donderdag hebben we een kennismakingsgesprek gehad waarin ook maar direct besloten is dat we aangenomen zijn en daar gaan werken.

John wordt leidinggevende. Dit keer wordt hij enhetschef utredning/psykoterapier. Dat betekent afdelingshoofd diagnostiek en psychotherapie. Dit is een van de vier afdelingen in Mora. Het wordt zijn taak om de juiste behandeling op de juiste tijd te gaan geven. Dit is nodig omdat patienten in Zweden het recht hebben om binnen een bepaalde tijd na verwijzing aan hun therapie te gaan beginnen. Als dit binnen het bedrijf niet lukt, kunnen patienten op kosten van de zaak naar een andere behandelaar. En dat gaat werkelijk in de miljoenen lopen.

Ik word verpleegkundige/ontwikkelaar binnen het akutteam psychiatrie. Dit is nu de crisisdienst van Noord Dalarna (alleen overdag en doordeweeks). Dit team, en dat maakt de baan zo fantastisch, wordt omgebatterijd tot een F-ACT achtig team. Dit betekent intensieve zorg voor patienten die vaak worden opgenomen. Het team moet nog helemaal worden gebouwd, het programma nog helemaal ontwikkeld en geïmplementeerd en aangepast naar het zweeedse. En als het klaar is moet het worden uitgerold in de provincie. We beginnen met twee medewerkers en gaan bouwen vanaf daar. Megaklus!

John begint per 1 okotber en ik begin overmorgen. In september hebben we vakantie en daarna gaan we volledig over naar Mora. Ook hebben we al een huisje gevonden. We gaan aanstaande maandag bezichtigen en dan huren voor minimaal een half jaar. Het huisje ligt in Vykarbyn.

Alleen maar goed nieuws eigenlijk.

Gisteren is moeders weer vertrokken naar Nederland. Het was erg gezellig en leuk om haar op bezoek te hebben in Zweden. We hebben van alles gezien en laten zien. Gisteren via een toeristisch route naar het vliegveld gereden.

Arwen mocht ook mee en die heeft genoten van de tussenstops. Al met al was het fijn om moeders hier op bezoek te hebben.

Vanmiddag op excursie naar 1 van de meest bezochte toeristische trekpleisters in Zweden.  Carl Larsson was en zeer beroemde Zweedse schilder.  Zijn vrouw was ook kunstenaar,  maar in haar periode werd ze niet erg gewaardeerd.  Nu wel overigens.  Het echtpaar heeft een huis gehad, met ateliers in Sundborn. Je kunt het huis en de tuin bezoeken.  Even verderop was een tentoonstelling van vrouwelijke tijdgenoten.