De warmste midsommar

Vandaag is het midsommarafton. Midzomernacht. Die is voor velen ook het begin van de zomervakantie. Vanaf vandaag is de helft van het land op semester. Midsommar barst van de tradities. Met de familie eten, de majstång ophijsen, aardbeien, nieuwe aardappels en haring eten, te veel drinken en je eerste duik in een meer.

Voor ons is het de zesde keer dat we het meekrijgen en we weten het 100% zeker: ons feestje is het niet en zal het ook niet worden. Terwijl ik dit zit te schrijven staat de rest van het dorp rond de majstång en helpen dat kreng omhoog te hijsen, zonder ons.

Vandaag was de eerste echte warme dag van het jaar. En dan is het direct ook heel erg warm. De zon heeft een strekte gelijk aan de middellandse zee, en dat voelt erg warm.

Vandaag opnieuw de pizzaoven geprobeerd. Deze keer met in aluminiumfolie gepakte groenten, vis en kaas. Lekker hoor.

Pizza… de finale

Nog niet echt van Italiaanse kwaliteit. Tegelijkertijd is dat ook de lol ervan. Steviger deeg, kleine pizza’s en eerder beginnen met stoken. We hebben nog een hele zomer te gaan om de boel te perfectioneren.

Maar het bijenparadijs gaat heel erg goed.

En dit is wat er gebeurt als je ophoudt met maaien.

We hadden ons van het voorjaar voorgenomen om minder te gaan maaien en de tuin natuurlijker te laten worden. Nu gaan we 1x per jaar seizen (op sommige stukken met heel veel gras twee keer) en in het najaar zaad strooien. We hebben zoveel vogels en wilde bijen in de tuin dat we daar goed voor willen blijven zorgen. En omdat planten in Zweden reteduur zijn is dit ook fijner voor de portemonnee.

En toen was het daar…

Het begon van de winter met een cursus op internet: bouw je eigen pizzaoven. Het mooie hiervan was dat je eigenlijk alleen maar gratis materiaal zou gebruiken. Dat was wat voor ons. Dat werd dus eerst weken zoeken naar klei.

In rotsachtig Zweden is klei niet echt voor handen, dus dat moest worden gekocht. Kassa!

Dat werd hem dus niet. Onbetaalbaar voor een experiment. Verder gezocht naar mogelijkheden met beton. Kan wel, maar is niet hittebestendig. Dat kan je dan ook wel weer regelen, maar ook dat weer: kassa!

En toen kwam de verlossende oplossing; van de Praxis nota bene: een pizzaoven van bloempotten. Tjakka! Bingo! Niet gratis, maar wel veel goedkoper dan een gekochte pizzaoven, ruim de helft minder. En eigenlijk was het zo in elkaar geknutseld.

Nu zijn we aan het proefdraaien. Tot nu toe blijven de vlammetjes aan, wordt de buitenkant niet te heet en ontstaan er geen barsten. Wie weet morgen echt houtgestookte pizza uit eigen oven. Wat zou dat leuk zijn!!!

Eetwandelen

Vandaag weer eens met meerdere mensen op pad geweest. Met zijn vieren wezen wandelen en dat betekent vier rugzakken vol met eten en drinken…. en ja dat moest allemaal op. Zo verzweedst zijn we inmiddels dat we het al heel gewoon vinden dat je eigen eten en drinken meeneemt. Het bbq- en, daar moeten we nog een beetje mee oefenen.

Op 10 minuten van ons huis ligt Öre kyrkan, de kerk van Öre, de gemeente waar Furudal vroeger bij hoorde. Vanaf daar gaat en kerkepad naar Boda’s gammalgård (oude boerderij). En bij deze wandeling horen vier rustplaatsen… in ons geval dus zes eetpauzes… je moet namelijk heen en dezelfde weg weer terug.

Met koffie, water, sap, gebak, wraps, pannekoekjes, fruitsalade en broodjes. ’s Ochtends om half negen vertrokken en om half drie, net voor de bui weer terug.

Zweden komt langzaam in de vakantiestemming. De eindexamens zijn gedaan en de scholen gaan dicht. Eind juni is het midzomer en vandaag dat moment is de helft van het land met vakantie. Daar horen wij nog niet bij… wij horen bij de andere 50%. Maar vandaag was alvast een lekker voorproefje.

Zelfvoorzienend wezen

Weer een lekker lang weekend voor de boeg. Dit keer met “national dagen”, een soort van saaie koningsdag. Wij hebben vier dagen vrij en hadden een strak schema gemaakt om de boel op orde te krijgen in de tuin. Vandaag stond op het programma bijen controleren, asperges uitplanten en taarten bakken. Dit werd een Nederlandse appeltaart en een zweedse rabarber pie. Voor de gauwigheid ook nog even een brood gebakken tussendoor, een “limpa”.

De taarten gaan mee naar de visite waar we vanavond langs gaan. Het brood is inmiddels bijna op.

De bijen hebben de winter overleefd en zijn lekker aan het werk. Het zijn er nog steeds erg weinig en de koningin is nergens te vinden. Maar omdat ze er nog steeds zijn, en het er meer lijken te worden, gaan we er maar vanuit dat het goed komt.

De asperges zijn voor de langere termijn. Vandaag geplant betekent over drie jaar de eerste opbrengst. Als het überhaupt gaat lukken. De vorigen hebben hun eerste winter niet overleefd.

Maar let op… dit wordt echt wel een dingetje. Meer en meer wordt er in voedsel en in mensen microplastics gevonden. Dat gaat hier niet gebeuren. Wij hebben een beschermfolie gevonden gemaakt van cellulose. Deze houdt het onkruid tegen en lost langzaam op zonder schadelijkheid stoffen achter te laten. Als het lukt hoeven we in het vervolg niet meer te graven en kunnen we veel directer in het gras gaan planten. Duimen maar!!!