Deze week is het vier jaar geleden dat we deze blog startte en aankondigden dat we zouden gaan emigreren. Toen wisten we helemaal niet goed wat we konden verwachten en wat er allemaal zou gaan gebeuren. Wat we wilden was meer in buitenlucht zijn, op een langzamer tempo leven en weer naar de “echte” winters van toen we kind waren. Vandaag kunnen we stellen dat de drie doelen zijn behaald, maar tegelijkertijd ook dat emigreren niet een enkele reis naar het paradijs betekent.

Wat we ook hebben geleerd is dat je jezelf steeds meeneemt en dat je ook weet hoe je aan te passen aan een nieuwe situatie. Maar sommige dingen blijven:

John bakt oliebollen en ik vind ze nog steeds niet lekker. Het blijft toch iets van een “lekkerbekkie met suiker”.

Bij ons is de winter nu echt aangekomen, later dan gebruikelijk. Nu is het echt onder nul en dat blijft waarschijnlijk zo tot april. Er ligt nu zo’n 10cm sneeuw en daar gaat nog wel meer bij komen.

Namens ons allemaal een goed uiteinde en hopelijk wordt 2021 een beetje gezelliger en minder alleen voor alles en iedereen.

Gelukkig voelen we ons weer goed. Covid doet wel wat met je gezondheid; we zijn nog steeds moe en relatief kortademig. Maar het wordt beter.

Kerst in afzondering gevierd. Gisteren gewandeld. Boris heeft voor het eerst een kilometer of 8 in de benen gekregen…. en ’s avonds gegourmet (als je dat zo schrijft tenminste). En vandaag dan aan “de bak”.

Omdat we in november niet naar Nederland konden hebben we een doos met lekkers laten komen. Vandaag hebben we de gevulde speculaas van koopmans gebakken.

Volgens de hond ruikt het in ieder geval lekker.

Vandaag de grote dag: kunnen we het of kunnen we het niet… bier maken. Een weekje uitgesteld vanwege, nou dat weet je wel, maar nu komt het ervan.

1. Het ziet mooi uit

2. Erg bitter

3. Alcoholpercentage lijkt goed… Beetje sterk

Proef gelukt, vanaf nu kunnen we voor de Belgische varianten en de tripples.

Het is nu twee weken geleden dat John ziek werd en uiteindelijk positief werd getest op covid19. Het duurde 3 dagen voordat ook ik ziek werd en logischerwijs positief was. Dat werd samen opgehokt zitten voor een week. Vandaag is het mijn laatste dag.

Ik vind het wel een frustrerende ervaring. 10 maanden lang volgden we alle regels, bijna tot in het extreme, en dan toch besmet raken. Hoe? Is nog steeds een raadsel. Daarnaast is het geen fijne ziekte. Het lijkt veel op stevige griep, maar toch ook weer niet. Symptomen die niet goed bij elkaar passen of en andere volgorde hebben.

Voordeel van positief te zijn geweest (in Zweden?) is dat je een half jaar immuniteit krijgt.

Wij maken ons op voor een saaie kerst met zijn tweetjes, zoals het voor de meesten zal gaan dit jaar. Maar vannacht hebben wij en cadeautje gekregen vanuit de lucht… sneeuw.

Het is nog niet koud genoeg, maar met een beetje mazzel hebben we een witte kerst. Niet gemakkelijker, wel leuker.

Heb wat quarantainefoto’s gemaakt vanuit huis. Straks met Boris het bos in.

Eigenlijk zouden we op dit moment ergens in Nederland bij of met iemand zien te lunchen. In plaats daarvan werd het een gewone dag. Het is onder nul gebleven en vandaag hebben we kunnen zien hoe en bevroren waterval ontstaat. Een het bier zit in de flesjes en moet nog 2 weken rijpen voordat het op mag…

Volgende keer dat we hier komen is het op onze sneeuwschoenen.

Vannacht de eerste echte koude nacht gehad. Min 8,5. Gevolg hiervan is dat we een prachtige zonnige dag tegemoet kunnen zien. We zijn begonnen met de vogels bijvoeren en daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt. We komen werkelijk om in de pimpelmezen en koolmezen. Ook komen twee boomklevers regelmatig langs.

De laatste nieuwtjes hiervandaan… Boris is gecastreerd, de vakantie is na vandaag weer afgelopen, vanaf volgende week ga ik (Richard) een dag in de week familiebegeleiding geven op de IC aan covid-patiënten als tijdelijk project.

En…. zondag eerste advent, dus volgens Zweedse tradities mag het huis in de kerstsfeer.

In Zweden zijn nu ook extra maatregelen genomen in het kader van corona. Het blijven nog steeds adviezen waar wij ons absoluut aan gaan houden. Geen feesten, restaurants, anderen op bezoek.

Onze vakantie volgende week, we zouden naar Nederland komen, wordt een thuisblijvertje, dus maar weer een nieuw projectje opgezocht. Dit keer leren bierbrouwen. We hebben een basispakket gekocht waarmee je een pils kunt maken. Het hele proces duurt een uur of drie voordat je twee weken kunt wachten of het is gelukt.

En dan nog even de groeten van Boris. Gaat aardig wennen aan zijn nieuwe huis en ons. Blijkt vreselijk gek op eten en slapen. Wandelen wordt langzaam wat interessanter voor hem. Knuffelen vindt hij ook niet verkeerd.

Nee,  ik ga niet weer met games of thrones, “winter is coming” beginnen.  Maar het voelt wel zo. 

In Zweden durven ze het aan met langere weersvoorspellingen. Ze geven direct verschillende scenario’s. Kan je nooit fout zitten zullen we maar zeggen.  Er is nog geen overzicht van de hele winter,  maar over november is nagedacht  en geschreven.

Ergens volgende week komt er een weersomslag richting koude.  De stroming gaat draaien naar het oosten en dan komt de Russische kou hierheen.  Er is een mogelijkheid dat het reëel koud gaat worden.  Daarom hebben e vandaag de boomgaard ingepakt.  Tot nu toe hebben ze de winter overleeft dus wellicht komt het door jaar ook goed.

De kippen hebben extra veel zaagsel gekregen om het hok warmer te houden.  Niet dat ze nog buiten komen.  Waarschijnlijk vinnden ze het nu al te koud en te donker.

Maar waarom dan toch de link met games of thrones? Het gaat om de voorbereidingen die je moet treffen. Het wordt tegen 16.00 donker en daar  gaat nog een uur vanaf.  Omdat er nog geen sneeuw is gevallen is het DONKER!!!

De komende maanden,  zo tot half februari,  wordt voor het grootste deel binnen zitten. Tijd voor nieuwe hobby’s,  cursussen, Netflix,  eten. Maar de sneeuwschoenen zijn binnen dus het bos is voor ons…. En nu maar hopen dat Boris net zo gek is op sneeuw als Arwen was.