Vandaag wezen wandelen. We hadden ooit het boek wandelen in Dalarna gekocht voor een vakantie en wilden er vandaag gebruik van maken. Het boek is overduidelijk voor de zomer geschreven, want wat we ook probeerden het begin van de wandeling was nergens te vinden. Dan maar achter de mensen in het dorp aangelopen en zien waar we uitkwamen. Prachtig dorp, mooie oude waterkrachtcentrale en heerlijk weer. Het stuk dat we hebben gelopen was een lokaal uitgezette wandeltocht die gisteren was uitgezet. Het weer was zo mooi dat we zelfs op een bankje aan het water een broodje konden eten. Alleen zijn we zo ongelooflijk stom geweest om het fototoestel niet mee te nemen. Jammer, want het dorp zag er goed uit.

Tijdens het broodjesmoment vloog er nog een roofvogel langs met een duif tussen zijn poten, achterna gezeten door kauwen. Mooi gezicht! Wel zielig….

De temperatuur was op het warmst van de dag rond de acht graden. En dat voelde wel als 15. De komende dagen nog boven nul. Vanaf woensdag sneeuw en weer in de min tien. Heerlijk, want het voelt echt niet koud aan.

Als we nu uit het raam kijken ziet het er volledig anders uit. De foto’s die je nu ziet, zijn van dezelfde plek waar we hebben geschaatst…

Vandaag keurig ons “normale” ding gedaan. Boodschappen, en rondje met de hond.  Het plan was te leren langlaufen,  maar de pistes zijn een week dicht (?) We hebben een privéleraar gevonden en volgende week gaat het gebeuren. De temperatuur is boven nul.  De Zweden hebben het over de vårvintern. Een soort van lente in de winter.  Van de week was een metereologe op tv. Zij legde de komst van de lente uit aan de hand van de temperatuur van het zeewater. Haar conclusie: in het zuiden is het lente. Volgende week wordt een aantal dagen sneeuw voorspeld en gaat de temperatuur weer omlaag.  Maart noemen ze hier nog winter. 

Tijdens de wandeling vandaag was goed het verschil te zien tussen noordelijke en zuidelijke hellingen…

Ook nog een lekkere plek gevonden voor een lokaal drankje.

Met dit uitzicht. Eerste visite: ’s ochtends de ijzermijn en daarna lunchen hier. Schaatsen is optioneel en als het lang duurt voordat iemand komt zou het wel eens zwemmen kunnen worden. 

Zo zien onze avonden eruit: De lessen zijn rond half vier afgelopen (halv fyra, want we hebben vandaag leren klokkijken!!!) en dan proberen we onze zaakjes in de stad te regelen. Vandaag geprobeerd een bankrekening te openen. “Nee kan niet want geen personnummer”. En als we dat al wel hadden gehad hadden we ook nog een zweeds identiteitsbewijs moeten hebben. Gaat ook weer twee weken overheen. Dus die bankrekening kunnen we voorlopig op onze buiken schrijven. Het is langzaam aan wel een beetje vervelend aan het worden. Autoverzekering loopt af, tijdelijke ziektekosten mag maar met een maand worden verlengd, creditkaart mag officieel niet meer als je geen Nederlands adres hebt. En we kunnen niets doen behalve hopen dat het goed gaat komen.

En daar geloven we wel in; het is vooral een kwestie van geduld.

Bij thuiskomst vandaag een brief van de skatteverket (belastingsdienst) EN… binnen twee weken!!!. Helaas, een brief voor John dat hij eerst zijn arbeidscontract moest overleggen. (en dat is nog steeds niet binnen). Vreemd overigens dat hij nu een contract moet inleveren, want hij kan omdat hij getrouwd is gewoon meeliften op het getrouwd zijn. We doen het er maar mee, het wordt er toch niet anders van.

Als we thuis komen gaan we eerst met Arwen een stuk  lopen. Vandaag was de zonsondergang zo mooi, we liepen in de Oranje sneeuw. Hierna drinken we wat of gaan direct koken. Om 18.00  (“klockan sex” eller “prick sex”) kijken we het zweedse journaal. Kijken is een ruim woord want de helft van de tijd is het signaal er niet. Dan eten, en dan aan de studie. Eerst de aantekeningen van de dag uitwerken, dan huiswerkopdrachten maken en daarna met elkaar oefenen op de uitspraak.

Wij dwingen onszelf zo veel mogelijk zweeds te spreken. Dus als we een winkel in gaan beginnen we in het Zweeds. Vanwege de verbaasde en soms zelfs paniekerige reacties van de medewerker gaan we over op het engels wat mensen veel fijner vinden dan ons gestuntelt.

Beiden zijn tevreden over de voortgang. Vanmiddag zeiden we tegen elkaar dat het tempo van de lessen wel wat hoger mocht. Dit heeft ermee te maken dat “wij hollanders” veel woorden kunnen herleiden uit het duits, engels of nederlands. Klasgenoten hebben meer moeite met uitspraak, woordenopbouw en schrijven.

Vandaag met zijn 3en het grote meer op gegaan.  We hebben de kleine ronde van vijf kilometer gedaan om te kijken hoe het ons zou bevallen en hoe Arwen het eraf zou brengen met zoveel mensen om haar heen. (Goed). Ze zocht naar verloop van tijd de sneeuw op zodat ze minder zou uitglijden.  Aan het einde van de route begon ze wat te hinken,  dus goed dat we niet voor een langere route zijn gegaan. 

Het is heerlijk om te doen.  Het ijs is goed, en op wat scheuren na, niet van mindere kwaliteit dan Thialf. Het kost relatief weinig energie dus konden we het goed volhouden.  Vandaag was een bevestiging van deze kant op willen komen. Hoe zalig is het om ’s ochtends je schaatsen te pakken en het meer op te gaan voor een “klein rondje”. 

Als we het hele rondje hadden willen schaatsen is het 20 km. 

Het barstte trouwens van de Nederlanders op het ijs.

Vanavond zijn we gaan kijken bij de schaatstocht in het volgende dorp. (vanuit Nederland gezien het vorige dorp, maar dat lijkt me relatief). Tijdens de Runn en bij volle maan wordt de route verlicht met (een soort van) tuinkaarsen. De route is helemaal schoongeveegd en voor een kilometer of acht kun je dan bij kaarslicht een tocht maken.

Je snapt het; dit moesten we zien (Vi måste se!) We hebben wat foto’s gemaakt en ik plaats ze hierbij, maar meer dan een indruk wordt het niet. Hier in Zweden is nacht ook echt nacht en zie je niet meer dan dit.

Op deze foto zie je de afstand tussen twee kaarsen (metertje of drie). Tegelijkertijd zie je ook mensen schaatsen. Dat zijn die zwarte vierkantjes in het grijs…..

Uitzicht op het dorp vanaf het ijs.

Je kunt op zo’n avond goed de zweedse cultuur proeven. Als zo’n festijn in Nederland zou zijn geweest dan had je van tevoren kaartjes moeten kopen om mee te mogen doen. Als je niet mee had kunnen doen, was je met een paar mensen en een koelbox langs de kant gaan staan kijken en werd de sfeer opgeleukt met een of ander bandje en een instant cafe.  Nee dan Zweden. Je komt met je gezin of vriendengroep, trekt in stilte je schaatsen aan en draait je rondje. Als je jonge kinderen hebt sleep je gewoon de kinderwagen het ijs op en doet je ding. Het saaie ervan is dat het dus op geen enkele manier een leuke happening wordt. Het mooie ervan is dat je  op een winteravond midden op een meer staat dat diep bevroren is en dat een of andere knakker zo’n 8 kilometer lang bezig is geweest met kaarsjes neerzetten!!! En aangestoken heeft! En dat jij daar bij kunt zijn.

Zoals aangekondigd zijn we vandaag wezen schaatsen.  Armand was mee en hij had nog niet eerder geschaatst in zijn leven. Dus een rustige plek uitgezocht.  (Niemand anders in de buurt.) Op ongeveer 200 meter van ons huis kan je het ijs op. Dat meer heet “liljan” wat niets minder betrekken dan de kleine. Dit in tegenstelling tot het meer Runn wat er naast ligt. Vandaag vooral gekeken of we het schaatsen leuk vonden om te doen en hoe Arwen er tegen aan zou kijken. Onze grootste angst was dat we er bij haar een poot af zouden schaatsen. Maar: zie de foto’s…

Het meer is voor een deel geprepareerd. Omdat het vannacht heeft gesneeuwd was er een laagje sneeuw overheen gevallen.  Maar het ijs voelde perfect aan het was erg leuk om te doen.

De zweedse schaats ziet er anders uit dan een Nederlandse.  Het is een soort van geavanceerde Friese doorloper.  Je gebruikt je skischoen die je klikt op je ijzers. In ons geval was het een oude schoen doe je aan je ijzers bindt.

 De schaats wordt ook anders geslepen. De voorkant is minder recht met de idee dat er in het ijs meer hobbels en scheuren zitten dan in NL. We vonden het allemaal zeer de moeite waard en morgen gaan we wat meer de drukte opzoeken en schaatsen op de (het?) Runn. Misschien dat we straks nog even naar de volle maan schaatstocht gaan kijken.

Voor de liefhebbers… http://www.runnwinterweek.se/

Vandaag even een kort bericht. Zonder foto’s. Deze hebben we wel gemaakt, maar staan op de prepaid telefoon (met te weinig tegoed) en het snoertje is spoorloos. (bij de 750 achtergebleven kilo’s?)

We hebben de eerste leer\les\ werkweek achter de rug. Er staan zeer aardige läkare voor de klas. Helene en Christien doen ontzettend hun best om ons de taal, maar zeker ook de cultuur te leren kennen. Bijvoorbeeld welke chocoladerepen we moeten kopen voor de lekker en het goedkoop. Waarom je naar die en die supermarkt moet gaan en waar de dikke broeken in de aanbieding zijn. En omdat wij altijd braaf naar onze docenten luisteren hebben we nu warme ski-broeken voor weinig, hebben we nieuwe wanten\handschoenen en doen we boodschappen bij de City gross.

In de les zijn we vooral met uitspraak bezig geweest en onszelf leren introduceren bij anderen. Ook een heel klein beetje grammatica gehad. Het is grappig om te ontdekken dat we heel goed teksten (mhww) kunnen lezen maar er werkelijk geen reet van begrijpen. Nog 20 weken te gaan. Moet goed komen, denk ik.

Vanuit de werkgever kun je veel dingen gratis krijgen. Zo zijn we vanmiddag (kinder)boeken wezen halen uit de bibliotheek die we van het weekend gaan lezen. Met een beetje mazzel zelfs nog educatief voor later. Bijvoorbeeld het boekje “Lenas mamma får en depression”, en “annas pappa får rättpsykiatrisk vård”. We hopen hier vast de eerste goede termen voor het werk op te doen.

We zijn sinds we hier zijn overgestapt op het doen van weekboodschappen in de reclame. Toen we vanavond richting de supermarkt gingen kregen we een ree vlak voor de auto. Bijzonder, maar ook spannend. Dan zijn winterbanden toch wel plezierig om onder de auto te hebben met alle sneeuw. De ree heeft het gered. Wij ook.

Morgen gaan we schaatsen (med skidskor av landstinget) op de zweedse schaatsen die we ook van onze werkgever hebben geleend. Armand, een medecursist uit Albanie gaat mee. Dus morgenavond, op zeker een aantal foto’s van een toertocht. Tenzij we door het ijs zijn gezakt en het niet gered hebben. Of dat we meegegaan zijn in het feest van alle Nederlanders die hier naar toe zijn gekomen voor de Runn wintertochten. Een van de tochten morgenavond is de volle maan schaatstocht bij kaarslicht…

Vis ses imorgon.

Langzaam integreren we in Zweden. Om te beginnen met Arwen. Het lijkt erop dat ze haar verzet tegen de oppas heeft opgegeven en wat beter mee gaat in de stroom. We snappen ook wel hoe het komt.  Wanneer we Arwen bij de Nederlandse oppasadresjes brachten werd ze uitgebreid en enthousiast begroet.  Hier wordt in alle rust haar riem van ons overgenomen en nemen ze haar mee naar achteren.  In ieder geval ging het goed genoeg en mag ze morgen de hele dag proberen.  We hebben nog even de tip achter gelaten dat ze gek is op eten en gewend is om met de klicker te werken.  “Vi ska se.”

Wij hebben ook ons best gedaan op de tweede dag van de cursus. 

Naast “ett alfabet” hebben we geoefend met de uitspraak.  En daar wordt het spannend.  Je hebt långa, korta, hårda en mjuka vokaler. In gewoon Nederlands: je hebt lange,  korte,  harde en zachte klinkers. Lang en kort kennen we ook in het nederlands “aa” versus “a”, maar hard en zacht kennen we niet.  Dit weten en kunnen gebruiken is vooral belangrijk voor de verstaanbaarheid. (Kan je het nog volgen?) De rest van de dag ging op aan het leren uitspreken van lettergrepen. Ook hier acht variaties op het thema te verwerken, maar daar zullen we je niet mee vervelen…. we doen het wel een keertje voor.

De lesgroep bestaat uit 2 docenten en 10 leerlingen.  Met zijn allen afkomstig uit acht verschillende landen (wel min of meer van het Europese continent).

En dan ’s avonds nog 2.5 uur huiswerk te gaan.  Hier ontdekte we dat alles wat we vandaag hebben geleerd ook net zo gemakkelijk weer verdwenen is

Gelukkig is er altijd het bos en een heerlijke temperatuur om bij wakker te blijven (-15). God natt! 

Oh ja, als je zin hebt: ze zoeken nog van allerlei soorten medewerkers voor de zomer. Van helpende tot chirurg. Dus als je wilt…

Vandaag verder op verkenningstocht gegaan en uitgekomen bij falu gruva: http://www.falugruva.se

Hier een stuk van een route gelopen om de groeve heen. De route heet “de weg van het water”.  Falu gruva is een Unesco erfgoed. Het is een oude kopermijn (oh wee de eerste die langskomt voor een visite… die is de sjaak en mag mee de mijnen in).  

Er ligt nog stapels verfstof opgeslagen om de huizen mee te schilderen. Aan alle huizen hier te zien is het direct ook de goedkoopste verf die er te krijgen is.

Het heeft vandaag voor het eerst een beetje gesneeuwd.  Vanavond komt er nog meer.  Ook komt in de loop van morgen de koude eraan.  We hebben het zekere voor het onzekere genomen en de auto ingepakt. 

We zijn hier nu zes dagen en de stuga is ingericht. Zie de bijgevoegde foto’s. Het was even zoeken waar alles neergezet kon worden en hoe efficiënt alles in de ruimte kon passen. Al met al Is het redelijk gelukt en kunnen we de tafel gaan gebruiken als studieplek. Maandag gaat het gebeuren, dan start de taalcursus. We zijn benieuwd bij wie we in de lesgroep komen. Waarschijnlijk bestaat de lesgroep uit elf of twaalf personen. We houden jullie op de hoogte. Fijne zondag en tot later.