Helaas nog geen foto’s, maar die komen vast nog…. 

Aan het begin van de week kregen we te horen dat we weliswaar in de rij staan voor een woning in Falun, maar dat het niet zeker is dat we een woning krijgen. En als we er een krijgen dat dit dan zeker niet voor de zomer zal zijn. Het zag er even naar uit dat we onder de lokale brug zouden eindigen. Dus werd het tijd voor plan B. 

We hebben een advertentie geschreven en geplaatst op blocket. Dat is de lokale uitvoering van marktplaats. Hierop kregen we vier reacties en daar zijn we volop mee bezig.

1. Vluchtelingenappartement op een bergtop. De eerste twee appartementen die we bekeken was in Garpenberg. Een dorpje met 500 inwoners. Het eerste appartement was veel te groot dus die viel af. Het tweede appartement werd bewoond door een gezin uit Syrië. Mooi huis, nare buurt met alleen maar allochtonen. Dit gaat ons waarschijnlijk niet helpen met integreren. Maar zeker een kanshebber.

2. Iniminiflatje in Falun. Samen met drie andere gegadigden mochten we kijken in een appartementje in Falun. Mooi pand, mooie buurt. Er was maar een nadeel: Het is een 1-kamerwoning.  De loft die erbij zat en waar het bed zou kunnen staan was ongeveer een meter hoog. Deze wordt het dus zeker niet. Daar slaan we elkaar de hersens in.

3. Oud schoollokaal in een hippiedorp. Vanmiddag zijn we naar Stjärnsund gereden. Een gehucht met zo’n 100 inwoners aan een meer, bereikbaar via zandpaden, of met een omweg over asfalt. Prachtige omgeving, leuke sfeer. Het appartement is een deel van de bovenverdieping van een oude school. Het is letterlijk een opgesnierkt leslokaal. De ruimte is groot genoeg, maar onaantrekkelijk. Wat wel heel leuk is, is dat het een levend gemeenschap is, met kunstenaars en ander bijzonder volk. Op zeker dat we hier kunnen inburgeren en de tijd leuk doorbrengen. Als we hier zouden gaan wonen, zouden we het doen voor de omgeving, niet voor het huis.

4. Huisje aan een doodlopende weg op het platte land. Morgen zijn we uitgenodigd om kennis te komen maken bij een echtpaar dat een woning beschikbaar heeft naast hun terrein.Het is plek  in het  midden van niets, waar twee huizen staan. Deze mensen willen buren waar ze wat tijd mee kunnen doorbrengen. Beetje bijzonder om voor een soort sollicitatie te gaan, maar ja wat moeten we anders. Huisje zit er leuk uit.

Op alle keuzes is iets af te dingen of aan te prijzen. We hebben kort de tijd om een beslissing te nemen. Als jij je geroepen voelt een tip te geven of een keuze voor ons te maken…. graag. Alle ideeën zijn welkom. Wordt sowieso vervolgd.

Nou…. hierom…. dit soort uitzichten…

Vandaag naar Grönklitts Björn park gereden. Dit ligt op 90 km afstand van Falun en is ongeveer anderhalf uur rijden. We wisten dat we richting een teleurstelling zouden rijden, omdat de winterslaap nog bezig is, maar voor de leuk en even wat anders dan studeren zijn we toch gegaan.

Het park is een soort dierentuin waar de dieren behoorlijk de ruimte hebben. Er zijn twee ijsberen en die hebben met zijn tweetjes 14.000 vierkante meter tot hun beschikking. En zo geldt dat voor bijna alle dieren. Gevolg is dat we inderdaad erg weinig hebben kunnen zien.

Het mooie was dat in het park een klein paadje naar de topstuga loopt en dit kom uit bij de skipiste. En aan de skipiste ligt een fantastisch, hip en loungeachtig restaurant/bar. Fantastisch uitzicht! Omdat het bewolkt was waren de kleuren flets. En hoe verder je keek, hoe grijzer het werd. Dus wat je zag was witte sneeuw, grijsgroene sparren en naar de achtergrond toe steeds meer vergrijzende bergen. Er zijn eigenlijk geen woorden voor.

Nog even terug naar de teleurstelling van de dag….. het berenpark. Zo zag de dag eruit…

 En dat begrepen ze bij de kassa ook heel goed. 50% korting op toegang en lunch. En zo was het uitzicht vanuit het park…

Uit alle beelden uit Nederland kunnen we zien dat bij jullie de lente losbarst.  Wij moeten ietsje meer geduld hebben. Maar ook hier is de lente in aantocht.  Komende week komt het overdag boven nul.  Alleen in de nacht vriest het dan nog.  Je ziet direct dat de natuur tot leven komt: groene grass printjes, blaadjes van de wilde aardbei (denken we), spechten en mannetjes in de zon.  Morgen naar Orsa…. het berenpark. En ja, we weten dat beren winterslaap houden…. We gaan toch om de omgeving te verkennen en dit is een mooie bestemming. 

Onderstaand: de zij- en voortuin…

We zijn gisteren uit eten geweest. Even wat rond gevraagd en er waren een paar leuke restaurants in Falun. De ene was Kings arms, de ander Bishops arms. We zijn begonnen in Kings arm, omdat die beter bekend stond. Beiden zijn eetcafès in het centrum van Falun. Uit eten gaan is een dure business. Je moet een beetje op de centen letten en niet de duurste dingen van de kaart eten, dan is het goed te doen. Het toetje waar je naar kijkt (en let even op de lepel, het is een theelepeltje!!!) was ongeveer een tientje. Het was chocoladetaart ter grootte van een flink uitgevallen postzegel. Hij (of zij) was wel ongelooflijk lekker.

Daarna nog even naar Bishops arms. Dat wordt omschreven als een café voor de lagere klasse (klopt) voor een biertje. Biertje kostte zevenenhalve euro, jägermeister afgerond naar beneden een tientje! Was wel fijn even om ‘stads’ te doen. Ook leuk om te merken dat we steeds meer van gesprekken kunnen volgen. Nu moet er bij Worden gezegd dat het niveau in de kroeg niet heel erg hoog is…

Vandaag naar Säter gereden om te ontdekken hoe ver het rijden is naar onze werkplek straks. Het is bijna drie kwartier. Dan lijkt het toch voor de hand te liggen om daar in de buurt te gaan wonen, maar dat gaat echt niet gebeuren. Säter is een heel klein dorpje met een heel groot ziekenhuis.

Het ziekenhuis waar wij gaan werken en de TBS kliniek liggen pal achter elkaar.

Het gebouw op de laatste foto is de plek waar wij gaan werken. Een gigantisch groot gebouw waar drie opnameafdelingen en de crisisdienst zit.Zo aan de buitenkant te zien lijkt het wel alsof elke opgenomen patiënt zijn eigen appartement heeft.

Wij gaan op een van de afdelingen werken, in ieder geval niet bij elkaar. Je hebt dus de acute opvang, gesloten crisisopvang, depressie behandeling met ECT en een voortgezette behandelafdeling. We weten nog niet waar we komen. Dat blijft een verrassing.

Hier zijn we weer. We hebben net een wandeling gemaakt van anderhalf uur. We zijn thuisgekomen als sneeuwpoppetje. Het sneeuwt hieral vanaf vannacht en ondertussen ligt eral een aardig laagje sneeuw. Het is voor Arwen genieten, ze speelt, eet en rent door de sneeuw. Vanavond gaan we naar een Zweedse kroeg en waarschijnlijk een hapje eten. We houden jullie op de hoogte.

Vandaag feest in Zweden, het is fettisdag. Letterlijk vertaald betekent dit vasten dag. Een oud gebruik (van katholieke oorsprong) dat het begin van de vastenperiode inluidt. In Zweden doet waarschijnlijk helemaal niemand aan vasten, maar de grote vraag in de krant was: “hoeveel Semlas heb jij vandaag gegeten?” Het antwoord is 1 pp. Een semla is een wit broodje wat gebakken wordt met een beetje kardemon er door. Dat wordt uitgehold en daarin gaat amandelspijs. Er overheen gaat dan slagroom. Dit leg je op een bord met warme melk en smullen maar.

Ach ja, je moet van alles hebben geprobeerd en eerlijk gezegd… 1 x per jaar is meer dan genoeg. Maar het is wel een dingetje in Zweden… In het lunchrestaurant van het ziekenhuis kreeg je er zelfs eentje gratis.

Bij thuiskomst werd het feest nog groter. Ons personsnummer is binnen.

We hadden gehoord dat je het voor jezelf moest houden en als een soort pincode moet zien. Nou dat wordt lastig om het voor jezelf te houden, want je moet het overal invoeren en aangeven…. niets zonder personsnummer. Een voorbeeldje: bij de supermarkt om de hoek kun je maaltijdstassen bestellen. Er is keus uit verschillende soorten en maten, maar hievoor moet je lid zijn. John toetste vanavond even zijn personsnummer in om te kijken hoe dit zou aflopen… en floep, daar verschenen al zijn gegevens, naam, adres, nummer, leeftijd….

Qua weer lijkt de lente er langzaam aan te komen. ’s Nachts nog vorst, maar overdag temperaturen boven nul. Dit maakte het een beetje een gore zooi, want er moet nogal wat sneeuw wegsmelten. Het is hierdoor glad, wat het lastiger maakt om te lopen. We nog een heel gaaf beeld (helaas geen foto). Toen we de hond uitlieten bij het huis, zagen we voetafdrukken van een eland staan. Waarschijnlijk een met schoenmaat 45. Jeetje wat een grote poten. Werkelijk waar, maatje olifant. 

Vandaag dan moest het gaan gebeuren….. de nationale winteractiviteit van Zweden….. lang skiën. Ook wel bekend als cross country en langlaufen.  We hadden geen idee waar we aan begonnen,  maar het is een fantastische bezigheid.  1. Je bent lekker buiten bezig in een prachtige omgeving.  2. Je leert het in een uurtje (mwaah duurt ietsje langer. 3. Het is een workout voor je hele lijf. 4. Je hebt geen tijd om waar dan ook maar over na te denken. Echt fantastisch om te doen.

Met längtskidor heb je vijf snelheden die je moet leren.  Je moet stilstaan en prikken, schuiven zonder prikken, schuiven met prikken,  een voor een schuiven met prikken en als laatste moet je helemaal niets doen behalve bukken. Nou dat kan toch iedereen!? De foto’s vertellen eigenlijk alles.

De plek waar we zijn geweest ligt aan de rand van Falun en is een groot natuurgebied. Je betaalt 50 Sek voor een kaartje.  Hiermee onderhouden ze de trails. Kortste route is 2.5km en de langste 15. Wie kan ik wijs malen dat wij uiteraard de langste route hebben gepakt.

Oh ja…. volgende keer als je gaat…. doe dan je zomerkleding aan.  Dat is een tikkie prettiger.

Vanmorgen weer mycket snö. Voor de komende week wordt er wederom snö verwacht. Komt mooi uit, we hebben net de Zweedse woorden voor het weer geleerd (regn, det är blasigt, sollen skiner och det är molnigt).

Al met al is het vanmorgen zonnig en dat komt mooi uit voor het langlaufen. Gisteren bericht ontvangen van een nieuwe familie (zie foto). Hier gaan we dan maar mooi van genieten. Is er toch iets binnengekomen.

Gisteren een gesprek met onze baas gehad (Mats Carlsson) over wat nu het beste kunnen doen wat betreft wonen. Ook deze keer is onze urgentieverklaring afgewezen en staan we weer onderaan de ladder (dus 3 x is toch geen scheepsrecht). Met hem de toekomst besproken en voor beiden ligt die aardig open. John komt mogelijk in aanmerking als enhetschef (afdelingshoofd) bij het nieuw op te zetten expertisecentrum verslaving (doping en gokken) in Falun, Richard heeft een leuke baan gezien bij F-ACT in Rättvik. Fact is hier in Zweden een nieuwe methodiek. Het leuke is dat hij is opgezet vanuit de kliniek. Het uitgangspunt is hier dan ook echt om een opname tegen te houden. Ook hier gaat het om een expertisecentrum.

We hebben er vooralsnog voor gekozen om de woningbouwvereniging te verzoeken ons toch een huis in Falun te geven. Mats heeft hiervoor een brief geschreven naar de woningbouw toe. Vandaag een stuk gereden om te onderzoeken hoe de afstand Rättvik, Falun is en waar we dan naar een geschikt koophuis kunnen gaan zoeken.

In Rättvik aangekomen weer dezelfde prachtige beelden als we hier vanuit huis hebben. Een bevroren meer, zonnetje en overal sneeuw. Deze week is het voorjaarsvakantie in Zweden en is iedereen opgelaten en uithuizig. Lokaal vermaak: Met je auto het ijs op, heel hard de muziek aanzetten en barbequen op het meer. (als je heel goed kijkt kun je dat zien op de bovenste foto.)

Een andere goede gewoonte is om een stuk over het ijs te wandelen. Dit is iets meer voor de oude lullen, dus geschikter voor ons.  Dat hebben we dan ook gedaan. Het blijft heel bijzonder om over het ijs te lopen en dan te worden ingehaald door een paar volvo’s of sneeuwscooters.

Weer terug naar huis en aan de studie. Het wordt nu een beetje veel. Oude kennis van zowel taal- als redenkundig ontleden is ver weg gezakt en moet weer terug in het werkgeheugen. Tegelijkertijd komen er zoveel nieuwe woorden bij. De oplossing die we hebben gevonden is dat nu overal in het huis briefjes hangen met de woorden en de betekenis erop.

Morgen privéles langlaufen (längtskidor maar spreek je uit als lentgwidor).

Mooi, mooi, mooi. Gisteren was een klein beetje sneeuw voorspeld.  En dat klopte ook.  Toen we de hond gingen uitlaten lag er een beetje.  Maar vanochtend lag er zo’n vijf centimeter onbelopen sneeuw op ons te wachten. Vlak daarna begon de zon te schijnen en het werd een hele mooie dag. 

Ons huisje en de weg in de ochtend. 

De parkeerplaats van de hondenoppas.

’s Middags les in de supermarkt. Met de docente door de ICA maxi Supersupermarkt!  en zien hoe en wat je moet doen voor je boodschappen.  We werden door de juf getrakteerd op ijs met bessensaus van een bes die alleen in scandinavie voorkomt.  Was erg lekker.  

De opzet van het programma voor degenen die ons komt bezoeken wordt steeds meer helder: mijnen,  lunch en moeilijke besjes met ijs.

Vandaag ook besloten om ons te gaan concentreren op een appartement in Falun. We hebben ons vanmiddag ingeschreven (zonder personsnummer en ja het lukte). We hebben zelfs de bevestigingsmiddelen al binnen. Het spreekwoord 3 x is scheepsrecht klopt, want twee keer eerder waren we afgeserveerd.  De woningbouwvereniging moet 3 mensen per maand een huis geven. Dit jaar zijn er minimaal 10 aanmeldingen binnen een de halve lesgroep staat ook nog voor ons.