De beer is wakker

Nog steeds bezig met John zijn verjaardagsuitje. Vandaag een combinatie van cultuur en natuur. Eerst een autoritje door de omgeving gedaan. Op zoek naar een van de weinig overgebleven drijvende bruggen in Zweden. Hier in de buurt drijven er twee. Een voor auto’s, de ander voor fietsers.

Zoals je ziet; falurood en prachtig weer.

Daarna door naar een natuurreservaat. Deze keer Trolldalen. Dit is een reservaat waar dood hout niet meer wordt opgeruimd en de natuur aan zichzelf wordt overgelaten. Trolldalen betekent het dal van de trollen en er is werkelijk niet heel veel fantasie nodig om overal woonplaatsen voor deze wezens te zien. Heel mooi, met stijgen en dalen, mossen in alle soorten en maten en overal omgevallen bomen. Doorkijkjes en stroompjes vullen de rest van het sprookje.

En dan dit… in een restje sneeuw. De afdruk van een berenpoot We zagen er meer. Op de foto is een poot van Boris en die van een beer te zien.

Groot hè

Wij worden er iedere keer weer blij van te weten dat je in een berengebied woont. We worden ook steeds minder onzeker. Tot nu toe vaker sporen gezien, maar nog nooit een echte. Dus waarschijnlijk worden we ontweken. Wie weet ooit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s