Vandaagis het midsommar in Zweden. Een van de hoogtepunten voor veel mensen. Eten, zuipen, paaldansen, je wilt het allemaal liever niet zien. Aan ons gaat de lol in ieder geval volledig voorbij. Het hangt vast aan tradities en rituelen en dat is waarschijnlijk leuk wanneer je erin bent opgegroeid. Even een voorbeeldje: ons dorp is het enige gehucht in het land dat kransen van waterbestendig crêpepapier maakt. (En daar zijn ze trots op). Er worden elk jaar 17 kransen opgehangen. Dat is het aantal kinderen dat hier woonde toen men aan het midzomeren is geslagen. Het werkelijke aantal kinderen in het dorp is precies 0. En dat staat dan weergelijk aan het aantal kransen waaraan wij hebben meegewerkt.

En ik jok een beetje over dat het alleen maar tradities zijn. De eigenaar van de lokale supermarkt, fitness en benzinepomp heeft een treintje gekocht (zo een die je in toeristische oorden ook wel tegenkomt). En vandaag haalde en bracht het treintje de mensen uit het volgend dorp. Wat een lol!

Wij zijn echter gewoon verder gegaan met de vijver en het verven van het huis. En dat is best hard werken omdat het nog steeds redelijk tot zeer warm is. De vijver zelf is bijna klaar; het water zit op het niveau wat we het hebben willen, de eerste plantjes staan erin en de volgende lading is besteld. Vanavond de kaatste lading kiezelstenen uit de rivier gevist. Nu wordt het zaak om het moeras er omheen te gaan aanleggen… wordt nog wel even een dingetje omdat we best een aardige hoogte moeten overbruggen.

Volgende week wat meer foto’s van de veranda als dieaf is. (Wordt erg mooi vind ik persoonlijk).