“Nee, kolen kunnen wel vorst hebben. Die kun je gewoon laten staan totdat je ze nodig hebt.”

Nu hadden we ons al een tijdje voorgenomen om een maaltje spruitjes te oogsten en op te peuzelen, maar dat hoeft niet meer.

Vanochtend bij het uitlaten van de hond, stonden vier reeën heerlijk te smikkelen van de kolen die er nog stonden. Rustig en voldaan wandelen ze weg.  Zonder dank je wel te zeggen overigens. Ze zullen vannacht wel terug komen voor de rest.

Stiekem vinden wij dit soort dingen ook wel weer leuk. Het is een onderdeel van het leven op het platteland. We hopen maar dat het ze heeft gesmaakt.